Իտալացի զինուորական առաջնորդը՝ Կարիպալտի ըսաւ իր բանակին, «Զինուորներ, ես ձեզի պիտի տամ անօթութիւն, ծարաւ, ոչ վճառում, ոչ պատսպարան, յաճախակի յարձակումներ, բռնի ծառայութիւն, սուիններով կռիւ. անոնք որ կը սիրեն պատիւը եւ հայրենիքը՝ թող ինծի հետեւին»:Իտալացի կամաւորները ամիջապէս հետեւեցան իրենց հերոսին, յառաջացան դէպի խոստացեալ մահը, եւ հիմնեցին երիտասարդ Իտալիան: Յիսուս ալ նմանօրինակ յայտարարութիւն մը ըրաւ: «Ով որ չի թողուր ինծի համար իր հայրը, մայրը, քոյրը եւ եղբայրը, տունը եւ ագարակը, ով որ չուրանար իր անձը, եւ խաչը վերցնելով իմ ետեւէս չի գար, ինծի արժանի չէ»: Աշակերտները լրացուցին տրուած պայմանը, ապրեցան եւ քարոզեցին խաչին կեանքը ու աշխարհի պատմութեան մէջ սկսաւ նոր դարաշրջան մը:

  Ոչ մէկ բան այնքան յատկանշական էր Յիսուսին, քան Իր վարդապետութիւնը թէ անձնուրացութիւնը բացարձակ պայման է յաջողութեան, բան մը որ վաւերացուած է պատմութեան ընթացքին: Գիտութեան հսկաներ, կրօնքի առաջնորդներ, նուիրուած հայրենասէրներ բոլորն ալ այս ճամբայէն անցան: Այս փորձառութիւնը եղած է անձնական՝ Սոկրատին, Մովսէսին, Պօղոսին, Գրիգոր Լուսաւորիչին, Գոլոմպոսին, Լուտէրին եւ Լինքընին:

  Սակայն Յիսուս խաչը չի ներկայացուց իբր պատահական խոչնդոտ, այլ ապրելակերպ մը որդեգրելու՝ որ Հրեաներուն գայթակղութիւն պիտի ըլլար եւ Յոյներուն՝ յիմարութիւն: Առանց Իր խաչին Յիսուս նուազ սիրելի պիտի ըլլար, բայց որովհետեւ «Ինքզինք խոնարհեցուց» ամէն տեղ մարդեր անոր ետեւէն կ'երթային:

   Յիսուս Իր ապրելակերպը  օրէնքի մը վերածեց երբ ըսաւ, «Անձդ ուրանալով ինծի հետեւիր»: Մարդ փրկուելու համար պէտք էր իր անձը ուրանայ: Այս էր մեղքին դարմանը ըստ Անոր որ առանց մեղքի էր: Իր այս եզրակացութիւնը Յիսուս հիմնեց ոչ թէ հեղինակի մը վարդապետութեան վրայ, այլ պարզ եւ տիեզերական իրողութեան մը վրայ: Ամենալուրջ իրողութիւնը անհատի մը կեանքի մէջ այս է թէ իր մէջ երկուութիւն մը կայ: Պօղոս առաքեալ զայն կանուանէ մարմնի օրէնք եւ մտքի օրէնք, կամ արտաքին մարդ եւ ներքին մարդ: Եսը որ նախանձոտ է, բարկացող եւ հպարտ, եւ եսը որ համեստ է, խոնարհ ու համբերող: Բնականաբար ասոնցմէ մէկը կամ միւսը պիտի տիրէ, որմէ կախեալ է մարդուն նկարագիրը , ապրելակերպը եւ օգտակարութիւնը: Ասոր ամենէն պերճախօս ապացոյցը կը տեսնենք Առաքեալին կեանքին մէջ. երբ ան Դամասկոս կուղեւորուէր իր տխրահռչակ առաքելութեամբ, իրեն ուղղուած « ձայնը լսեց», եւ հոն ու այն ատեն Սաւուղը Պօղոսի փոխուեցաւ, եւ եղաւ ոչ միայն բոլորովին նոր մարդ մը, այլ նաեւ ամենացցուն բարեկարգիչը բովանդակ աշխարհի պատմութեան մէջ: Ո՞ւր էր իր զօրութեան աղբիւրը եւ ի՞նչ էր իր յաջողութեան գաղտնիքը:

  Բարեբախտաբար շատ մը կենսագրականներ թղթատելու պէտք չկայ գտնելու համար գլխաւոր ազդակները որոնք նպաստած ըլլային արտագրելու այս եզական անձնաւորութիւնը – մարդերուն մարդը: Ինք կարճ նախադասութիւնով մը մեզի կը յանձնէ բանալին: Ահաւասիկ - «Ինծի համար ապրիլը Քրիստոս է»: Կար ատեն մը երբ իրեն համար ապրիլը Սօղոս էր: Ակնարկ մը իր անցեալին վրայ բաւարար է: Բարեպաշտ ընտանիքի մը մէջ ծնած ու սնած, իր ժամանակուայ լաւագոյն գոլէճէն ընթացաւարտ, Պօղոս կարող ու կորովի երիտասարդ մըն էր: Փոխանակ իր կեանքը տաճարին մէջ անցնելու, րապպիի մը խաղաղ եւ համեստ պաշտօնով, ան իրեն համար կրօնա-քաղաքական ասպարէզ մը գտաւ-Քրիստոնեաները հալածելու գործը: Խոստմնալից փաստաբանի մը արժանի դեր մը պիտի ըլլար այդ, եւ հաւատաքննիչի մը մոլեռանդութեամբ սկսաւ գործել: Իր նպատակն էր Հրէական կրօնքին նախատինք եղող այդ նոր աղանդը արմատախիլ ընել, կամ անոր հետեւողները դուրս վտարել Պաղեստինի սահմաններէն: Զինուած քահանայապետին թուղթերով «սպառնալիք եւ մահ փչելով» Դամասկոս կ'երթար: Սակայն «Երբ քաղաքին մօտեցաւ, յանկարծ իր բոլորտիքը լոյս մը փայլատակեց». եւ այդ լոյսով ինքզինք տեսաւ: Հասկցաւ թէ որքան մեծ էր, եւ որքան պզտիկ: Այն ուսեալ, հմուտ եւ խիզախ երիտասարդը, «դողով եւ ապշութեամբ ըսաւ, Տէր, ի՞նչ կ'ուզես որ ընեմ»: Պօղոս ատկէ առաջ մեծ դիրք գրաւած էր քաղաքական եւ ընկերական շրջանակներուն մէջ իբր օրէնսգէտ եւ պերճախօս հասարակական գործիչ մը: Սակայն այդ բոլորը ըրած էր լոկ իր անձին համար: Հիմա իրեն համար շահ եղած բաները Քրիստոսի համար վնասակար կը նկատէ: Նախապէս իրեն համար ապրիլը Սօղոս էր, իսկ հիմա իր կեանքին կեդրոնը Քրիստոս է: «Ասկէ վերջ աշխարհ ինծի համար խաչը ելած է, ես ալ աշխարհին»:Ահաւասիկ իր յաջողութեան գաղտնիքը:

   Պօղոս անձնուրացութիւնը քարոզելէ առաջ, ապրեցաւ: Մարդիկ պիտի հետեւին միայն այն ատեն, երբ տեսնեն կեանքի մէջ, ոչ թէ երբ լսեն քարոզի միջոցաւ: Որովհետեւ, առաքեալը կ'ըսէ, բացարձակապէս կարելի է, մարդու մը համար, հրեշտակներու լեզուովը խօսիլ, ամէն տեսակ գիտութիւն ունենալ, եւ կարօտեալներուն առատօրէն օգնել, եւ միեւնոյն ատեն Քրիստոսի հոգին չունենալ: Այդպիսի մէկուն ըսածները ծնծղայի մը ազդեցութիւնը պիտի ունենան, եւ ըրածները օգուտ մը պիտի չընեն: «Եւ կեանքը մարդոց լոյսն էր, եւ լոյսը խաւարին մէջ կը լուսաւորէր, եւ մենք անոր փառքը տեսանք, շնորհքով եւ ճշմարտութիւնով լեցուն»: Այս օրերուն մէջ, մարդիկ ուշադրութիւն կ'ընծային միայն այն բաներուն, որոնք կեանքի հետ սերտ կապակցութիւն ունին: Երանի թէ եկեղեցիներ գնահատէին իրենց ոսկեղէն պատեհութիւնը, եւ փոխանակ ձեւակերպութիւններով եւ սովորութիւն դարձած դաւանանքներու յեղյեղումով գոհանալու, Պօղոսի որդեգրած պարզ Քրիստոսը քարոզէին: «Թէեւ Հրեաները նշան կ՚ուզեն, եւ Յոյները իմաստութիւն կը փնտռեն, մենք կը քարոզենք խաչեալ Քրիստոսը»:

  Հայ եկեղեցիին տրուած է մեր ժողովուրդը Քրիստոսի շահելու պատեհութիւնը եւ պատասխանատուութիւնը: Եկեղեցին ասկէ աւելի մեծ հայրենասիրական եւ քրիստոնէական կոչում մը չունի: Ամէն ազգի, մանաւանդ Հայութեան համար քրիստոնէութիւնը անձնուրացութեան ճամբով ապագայի միակ յոյսն է: Աւետարանական եկեղեցին Ամերիկահայ իրականութեան մէջ ի՞նչ կ'ընէ այդ մասին: Մեր ժողովուրդը պէտք ունի առողջ քրիստոնէութեան, ոչ աւանդութեան, ոչ արտաքին ձեւերու եւ սին արարողութիւններու, այլ անձնուրացութեան հրամայականով ապրողներու, որոնք Աստուածաշունչը կը մարմնացնեն:
  Քաջ գիտնալով որ առանց վերստին ծնունդի քրիստոնէական կեանքը լիարժէք կերպով ապրիլը անկարելիութիւն է:

  Դուն, սիրելի հայորդի, Յիսուսի օրինակին հետեւելով անձնուրացութեամբ ապրիր:

© 2026 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 34,  Թիւ 258

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

 Աստուած միշտ ալ կը փափաքի մարդուն առատ, լեցուն եւ ուրախ կեանք մը պարգեւել: Բնականաբար ամէն մարդ կեանքի պէտք ունի, որակաւոր կեանքի, յաւիտենական կեանքի: Դուն յաւիտենական կեանքի պէտք ունիս:
  Մարդը հոգեւորապէս մեռած է եւ երբ մարմնապէս կը մեռնի, ան իր յաւիտենականութիւնը դժոխքի մէջ տանջուելով պիտի անցնէ: Ղազարոս երբ մեռաւ, Յիսուս 9-10 ժամ հեռաւորութեան վրայ էր: Ղազարոսի համար անհնարին էր Յիսուսի երթալ: Ինք մեռած էր: Հետեւաբար Յիսուս Ղազարոսի կու գայ, ու երբ անոր գերեզմանին կը մօտենայ կուլայ, որովհետեւ զինք շատ կը սիրէր:  Մեղքի պատճառով մարդը Յիսուսէն բաժնուած է: Ան հեռու է փրկութենէ, թագաւորութենէ եւ յաւիտենական կեանքէ: Մարդը իր միջոցներով, իր կարողութիւններով, չի կրնար Յիսուսի գալ ու փրկուիլ, որովհետեւ մեռած է: Առաքեալը Եփեսոսի եկեղեցիին գրեց, «Դուք որ յանցանքներու ու մեղքերու մէջ մեռած էիք...» Եփես. 2:1:
  Շատեր կը փորձեն իրենց բարեգործութիւնով երկինքի արժանի ըլլալ: Մարդը ինչ որ ընէ, ինչ որ փորձէ, չի կրնար իր ջանքերով Յիսուսի հասնիլ: Մարդը առաջնորդի պէտք ունի:
  Ժամանակին մարդ մը գիւղ մը կ'ուզէր երթալ: Ճամբան վտանգաւոր էր: Որոշապէս առաջնորդ մը կը փնտռէր: Ճամբուն վրայ անցորդի մը կը հանդիպի, որ կ'ըսէ թէ այդ գիւղին ծանօթ չէ: Երկրորդի մը կը հանդիպի: Ան կ'ըսէ թէ միայն որոշ տեղ մը կրնամ առաջնորդել: Վերջապէս երրորդի մը կը հանդիպի: Անշուշտ կը պատասխանէ, ես այդ գիւղէն եմ, հոն կը բնակիմ:
  Ոչ մէկը կրնայ մեզ երկինք առաջնորդել, բացի Յիսուս Քրիստոսէ: Ինքն է երկինքի այն բնակիչը, որ վերէն վար երկիր իջաւ, որպէսզի մեզի մեղքերու թողութիւն տայ եւ յաւիտենական կեանքի առաջնորդէ:
  Յիսուս Ինք կ'ընէ ճամբորդութիւնը: Յիսուս կ'ուզէր Ղազարոսը  յարուցանել, հրաշք մը կատարել Իր բարեկամին համար եւ կրկին սեղանակից ըլլալ, ուրախութիւնը բաժնեկցիլ ու միասնաբար զԱստուած գովաբանել:
  Այս է Յիսուսի նպատակը մեզի համար, որպէսզի օր մը երկինքի մէջ զԱստուած փառաւորենք:
  Յիսուս այսօր քեզի մօտենալով կ'ըսէ, «Գերեզմանէդ դուրս ելիր եւ կապանքներէդ արձակուիր»: Երբ Յիսուս Ղազարոսին կանչեց, Ղազարոս կրնար պատասխանել, «Զիս հանգիստ ձգէ, ես հոս լաւ եմ»:
  Անցեալին տարբեր տեղեր ճամբորդած ատենս, կողքիս նստողներուն հարցուցած եմ թէ փրկուա՞ծ են, պատասխանը ոչ եղած է: Երբ հարցուցած եմ թէ չէին փափաքիր Յիսուսը ընդունիլ, լուռ մնացած են: Թերեւս դուն ալ կ'ըսես, «Զիս հանգիստ ձգէ»: Բայց երբ Ղազարոս Յիսուսի ձայնը լսեց, գերեզմանէն դուրս եկաւ եւ խաւարէն լոյսի անցաւ: Ղազարոս յարութիւն առաւ: Տէրը քեզ կը կանչէ որպէսզի յարութիւն շնորհէ: Տէրը կ'ուզէ քու սիրտդ յոյսով լեցնել: Երբ Իր կոչին կը պատասխանես, անմիջապէս մեղքերու թողութիւն կը ստանաս եւ անունդ Կենաց գիրքին մէջ կ'արձանագրուի:
   Ղազարոսը երբ գերեզմանէն դուրս կ'ելլէ, տակաւին լման ազատ չէ: Ձեռքերն ու ոտքերը պատանքով կապուած են ու երեսը վարշամակով պատուած է: Աչքերը կը բանայ, լոյս մը կը տեսնէ, սակայն յստակ չէ, տակաւին կապուած է, չի կրնար քալել: Թերեւս դուն օր մը կեանքդ Յիսուսի նուիրեցիր, սակայն կապանքներ կան, լման ուրախութիւն չունիս, կը տառապիս ու կը սայթաքիս, կ'ուզես Աստուծոյ փառք բերել ու չես կրնար:
  Ղազարոս ինչպէ՞ս կրնայ ազատ ըլլալ, միայն երբ իր վրայ եղած կապանքներէն ձերբազատուի: Իսկ դուն ինչպէ՞ս կրնաս ազատ ըլլալ: Քանի մը կապեր ունիս.-

Ա. Մեղքը.- Աստուած չի կրնար օգնել եթէ դուն մեղքի մէջ կ'ապրիս: Եթէ մեղքի մէջ ես ու կ'աղօթես, Աստուած աղօթքդ չի լսեր, պատասխան չի տար քեզի: Երբ Սամարացի կինը Յիսուսէն Կենաց ջուր խնդրեց, Յիսուս ըսաւ «Նախ գնա, ամուսինդ բեր»: Այսինքն՝ նախ մեղքդ յայտնէ, որպէսզի ներում ստանաս, ապա Կենաց ջուրէն պիտի խմես: «Եթէ խոստովանինք մեղքերնիս, Անիկա հաւատարիմ ու արդար է մեր մեղքերուն թողութիւն տալու եւ մեզ բոլոր անիրաւութենէ սրբելու» (Ա. Յովհ. 1:9):

Բ.Աշխարհասիրութիւն.- Նիւթապաշտ աշխարհի մը մէջ կ'ապրինք որ մտահոգութիւններով եւ զբաղումներով լեցուն է:
Սերմնացանին առակին մէջ, այն սերմերը որոնք փուշերու մէջ ինկան, փուշերէն խեղթուեցան: Փուշերը կեանքի մտահոգութիւններն են, աշխարհասիրութիւնն է: Եթէ աշխարհ առաջնակարգ տեղ մը կը գրաւէ սրտիդ մէջ, մի' սպասէր որ Աստուած օրհնէ քեզ եւ ուրախ ու լեցուն կեանք մը պարգեւէ: Յիսուս երիտասարդ հարուստին ըսաւ,«Ունեցածդ ծախէ եւ ետեւէս եկուր»: Նախապատուութիւնը Աստուծոյ տրուելու է, մեր զաւակներէն, ընտանիքէն ու գործէն առաջ: Զգոյշ ըլլանք, թէ ի՞նչ է մեր պաշտամունքի առարկան:
Գ. Բախտագուշակութիւն.- Ահաւասիկ ուրիշ կապանք մը որ կ'արգիլէ հոգեւոր կեանքի մէջ յառաջանալու: Շատեր իրենց ապագային մասին գուշակներու կը դիմեն: Ամէն կողմ բախտագուշակներու ծանուցումներ կան:Ոմանք գաւաթի կը նային, բարձին տակ աղօթք մը կը կապեն, տան կամ խանութի մէջ «աչք»մը դրած են կամ պայտ մը կախած, որոնք թրքական ծագում ունին: Ասոնք սատանայի հետ կապուած բաներ են , եւ մենք նման բաներու հետ կապ ու գործ ունենալու չենք:

Դ. Աւանդութիւն.- Հրեաները աւանդապաշտ ժողովուրդ մը եղած են: Ճաշէն առաջ անպայման լուացուիլ, Շաբաթը երկու անգամ ծոմ պահել, ու իրենց աւանդութիւնը Աստուծոյ կամքէն առաջնակարգ է: Քու նախահայրերէդ ժառանգած կրնաս ըլլալ կարեւոր սովորութիւններ սակայն կենսականը քու սիրտդ է: Ինչպէ՞ս կ'աղօթես, ծունկի, աչքդ գոց, մոմ կը վառես,սակայն երբ սիրտդ Աստուծոյ հետ ուղիղ չէ, սին են այդ բոլոր աւանդութիւնները: Տանդ մէջ Յիսուսի եւ այլ մեռած սուրբերու պատկերներ ունիս, հոգեւոր գիրքերու հաւագածոյ եւ Աստուածաշունչ, բայց երբ գործնականապէս չես ապրիր պարապ են: Անոնցմէ ոչ մէկը  քեզ կը փրկէ, միայն Յիսուս:
  Տէրը սրտին կը նայի, փարիսեցիին եւ մաքսաւորին աղօթքները, Աստուած մաքսաւորին աղօթքը լսեց: Աւանդութիւնը երբ պինդ կը բռնես ու սիրտդ Աստուծոյ հետ ուղիղ չէ, աճումիդ արգելք կ'ըլլայ:

Ե. Տրամաբանութիւն.- Շատեր կ'ուզեն ամէն բան տրամաբանութեան վրայ հիմնել եւ ոչ հաւատքի: Միթէ Աստուած միշտ տրամաբանական բանե՞ր ըրած է: Երբ Յիսուս Պետրոսի ըսաւ որ նաւէն դուրս ելլէ եւ ջուրին վրայ քալէ, միթէ այդ տրամաբանակա՞ն էր: իսկ երբ հինգ հազարը կերակրեց, այդ տրամաբանակա՞ն էր: Երբ այդպէս կ'արտայայտուինք, Աստուծոյ զօրութիւնը կը սահմանափակենք, կ'ուզենք մեր ուզած կերպով տեսնել Իրեն:Աստուած անսահման է, Իր կերպերը մեր կերպերը չեն:Շատեր կը հարցնեն որ հաղորդութիւնը տրամաբանական է գինիով, խաղողի ջուրով, նարինջի ջուրով կամ պարզ ջուրով ունենալ: Տարիներ առաջ Աստուածաբանականի  մէջ Ափրիկէէն աշակերտներ կային, որոնք կ'ըսէին թէ իրենք նարինջի ջուրով հաղորդութիւն կ'առնեն:  Արդեօք անպայման գինի՞ պէտք է, կաթ  չըլլա՞ր: Աստուած սրտին կը նայի:

Զ. Անհաւատութիւն.- Աստուծոյ չհաւատացողներ չեն կրնար Իրմէ բան մը ստանալ: Աստուածաշունչին մէջ կը կարդանք մարդու մը մասին որ Յիսուսի մօտեցաւ եւ խնդրեց որպէսզի իր որդին բժշկէր: Յիսուս պատասխանեց, «Ամէն բան կարելի է անոր որ կը հաւատայ»: Այս մարդը Յիսուսի ոտքերուն իյնալով ըսաւ, «Ներէ իմ անհաւատութեանս»: Երբ դուն Տէրոջմէն բան մը կը խնդրես, կը հաւատա՞ս որ Տէրը կրնայ տալ քեզի: եթէ ոչ՝ խնդրէ որ Ան հաւատքդ աւելցնէ:
Է. Անցեալը.- Բազմաթիւ անձեր տակաւին անցեալի վէրքեր ունին, անիրաւութիւններ,սխալներ ու վնասներ: Անցեալը տակաւին թարմ է իրենց յիշողութեան մէջ: Վիրաւորուած կը զգան, ներելու դժուարութիւն ունին, մեղք մը գործած են եւ չեն կրնար մոռնալ, բուժուած չեն անցեալէն: Տէրը կ'ուզէ մեր անցեալը բժշկել:
 
  Յիսուս Ղազարոսը գերեզմանէն արձակեց: Յիսուս հոն եղողներուն ըսաւ, «Արձակեցէք, քակեցէք կապերը ու թողուցէք որ երթայ»:
  Չեմ գիտեր ինչ կապերով կապուած ես: Տէրը կրնայ քեզ քու կապերէդ արձակել: Կապերը Յիսուսի անունով կը կտրուին եւ դուն անցեալէդ ազատած կ'ըլլաս:
  Իսկ ան որ Ղազարոսի նման մեռած, կորսուած վիճակ մը ունի, այսօր Տէրը անոր կը կանչէ, «Դուրս ելիր գերեզմանէդ»: Տէրը քեզի կեանքի կը կանչէ, խաւարէն լոյսի, տրտմութենէ ուրախութեան, դժգոհութենէ յոյսի:
 
  Տէր Յիսուս կ'ուզէ քեզ արձակել, կեանքդ եւ ուղղութիւնդ փոխել, քեզ նոր ստեղծուած մը ընել: Ուրեմն, գերեզմանէդ ելիր:  

© 2025 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 33,  Թիւ 256

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

GLENDALE, Calif. — The Armenian Evangelical Brethren Church will mark a century of ministry and community service in 2025 with a Centennial Gala, celebrating 100 years since its founding in 1925.

The Gala will be held on Sunday, October 12, 2025, at the Anoush Glenoaks Ballroom in Glendale. The program begins at 5:30 p.m. and will follow the theme: “A Century of Faith: God’s Living Story in Every Generation.”

The evening will include keynote addresses by Rev. Hendrik Shanazarian, Minister of the Armenian Evangelical Union of North America (AEUNA), and Rev. Jim Smith DMin, Director of the Pacific Church Network (PCN). Musical performances will be offered by master violinist, Artur Tumajyan DMA, accomplished vocalist Maral Parseghian and the talented Anna Stefanidi, along with the dynamic ensemble Trio SynThesis. Karapet G. Galajian, Esq. serves as chairman of the event.

A special tribute will be paid to Rev. Dikran Shanlian in recognition of his 40 years of faithful service to the congregation.

The Armenian Evangelical Brethren Church began in 1925 as the Armenian Gospel Mission, founded by mission-oriented Armenian families and immigrants in the heart of Los Angeles. In 2007, the church relocated to its current location at 1800 Lake Street, Glendale, CA 91201.

Tickets and sponsorship opportunities for the Gala are available. For more information, contact the church office at (818) 507-7400 or visit www.aebcglendale.org. Letters of congratulations may be addressed to Rev. Dikran Shanlian, the Church Council, and the Congregation. Additional inquiries can be sent to gala@aebcglendale.org.

«Վասն զի ես այսպէս կը դատեմ, որ այս ժամանակին չարչարանքները բան մը չեն գալու փառքին քով, որ մեզի պիտի յայտնուի»: Հռովմ 8:18


Հիմնուելով կարգ մը ենթադրութիւններու վրայ, որոշապէս բոլորս ալ ետեւ մնացած ենք:

Տարբեր առաջնորդներ, տարբեր թուականներով ըսած են թէ Յիսուս Քրիստոս պիտի վերադառնայ: Վերջինը յայտարարուած էր Մայիս 21, 2011-ին: Նաեւ վերջին շաբաթներուն կաթողիկէ եկեղեցւոյ առաջնորդին մահուան առթիւ, շշուկներ լսուեցան որ նոր ընտրուելիքը պիտի ըլլայ վերջին առաջնորդը եւ աշխարհի վախճանը պիտի գայ:

Անշուշտ այնպէս կը թուի որ այս երկիր մոլորակին վրայ ամէն անհատ Քրիստոնէական հաւատքի քննութեան ձախողած է կամ տրուած տեղեկութիւնները սխալ  են ու անհիմն: Աշխարհի բնակչութեան մնացորդը, դիտելով ծաղրեց Քրիստոնէութիւնը, երբ Մայիս 22-ը սկսաւ լուսնալ:

Արդեօք մենք պարզապէս անցորդնե՞ր ենք: Աշխարհ բազմաթիւ խնդիրներով վարակուած է: Ամբողջ ստեղծագործութիւնը վայրագութեամբ լեցուած է: Բնական աղէտներ, սպանութիւն, հիւանդութիւն, անարդարութիւն, սով եւ կռիւներ քիչ մը ամէն կողմ: Այս դէպքերն ու պատահարները կը մղէ  փափաքը հեռանալու այս քստմնելի խաւար մթնոլորտէն:

Միթէ Աստուածաշունչը այսպէ՞ս կը պատգամէ: Պօղոս առաքեալ Հռովմի եկեղեցիին ուղղուած նամակին 8րդ գլուխով մեր հարցումին պատասխանը կու տայ եւ կ’արժէ զայն պրպտել:

Ա. Յոյս այս աշխարհի համար.-

Պօղոս Առաքեալ՝ ուրիշ որեւէ առաքեալէ աւելի գիտէր տառապանք, եւ Հռովմ. 8:18-21-ով կ’անդրադառնայ անոր: Ներկայ տառապանքները բան մը չեն երբ կը համեմատենք ապագայ փառքին: Թերեւս ասիկա նոյն փառքն է որ կորսուեցաւ երբ մարդկութիւնը ընտրեց ըմբոստանալ:

Ծննդոցի առաջին գլուխներուն մէջ, մեզի ներկայացուած է խաղաղութեան պատկեր մը ներկայ է երբ բոլոր մոլորակները գոյութիւն ունին գեղեցիկ ներդաշնակութեամբ: Մարդկութիւնը, Աստուծոյ ծրագիրով կ’ապրի Աստուծոյ եւ իրար հետ ուղիղ յարաբերութեամբ:

Երբ Ադամն ու Եւան որոշեցին ստեղծագործութեան դէմ ըմբոստանալ անոնք մեր բոլորին համար հետեւանքներու դուռ բացին – օտարացում: Բան մը մեր ոսկորներուն եւ մկաններուն մէջ կ’ըսէ, «Այս ուղիղ չէ»: Մենք կը ցանկանք տեսնել աշխարհ մը ուր այս բաժան-բաժան եղած յարաբերութիւնները շինուին ու մէկտեղուին:

Առաքեալը կ’ըսէ մեզի, «Ստեղծագործութեան ակնկալութիւնը Աստուծոյ որդիներուն յայտնուելուն կը սպասէ… իրենք ալ ապականութեան ծառայութենէն ազատուելով Աստուծոյ որդիներուն փառաւոր ազատութեանը հասնին» Հռովմ. 8:19-21:

Աստուածաշունչի բացատրողական հատորի մը մէջ կը կարդանք, «Ստեղծագործութիւնն ու մարդիկ կը բաժնեն հասարակաց վիճակ մը, ապագայ մը – անոնք միասին կը տառապին, կը փրկուին, կը կերպարանափոխուին եւ կամ միասին կը փառաւորուին»:

Բ. Երկինք երկրի վրայ.-

Առաքեալը կը շարունակէ 22-23 համարներով:

Ստեղծագործութիւնը կը հառաչէ, Քրիստոնեաները կը հառաչեն: Իրողութեան մէջ կը շարունակէ մեզի ըսել որ Սուրբ Հոգին ալ կը հառաչէ (հմր. 26): Յիսուսի հետեւողներուն փափաքն ու ցանկութիւնն է Վերջին Օրուան՝ երբ բժշկուած ստեղծագործութեան մէջ, մարմնով եղողներս յարութիւն պիտի առնենք: Օրը շուտով կու գայ երբ Աստուած չարը պիտի դատէ  ու վերահաստատէ մեր վիրաւոր ու խորտակուած աշխարհը: Ան տեղ մը պիտի ըլլայ ուր Իր թագաւորութիւնը ամբողջութեամբ ներկայ է: Երկիրը երկինք պիտի ըլլայ:

Մեզմէ շատեր պայմանաւորուած են ու տրամադրուած փախուստի հաւատալու, կամ «Կը մեռնիմ կ’երթամ եւ կամ կը յափշտակուիմ» կ’ըսեն, փոխանակ Աստուծոյ հետ գործելով այս աշխարհին բժշկութիւն բերելու: Հռովմայեցիներու նամակին այս բաժինը ներդաշնակ չէ Նոր Կտակարանի տարբեր բաժիններուն հետ:


Գ. Մեր ժառանգութիւնը երկինքի մէջ.-  

Առաջին Պետրոս 1:4-ը կ’ըսէ, «Ժառանգութիւն մը որ երկինքը պահուած է»: Հեղինակը չի խօսիր տեղի մը մասին որ այս աշխարհէն դուրս է ուր ժառանգութիւն պիտի ստանանք: Առաջին դարու ընթացքին մարդիկ ենթադրեցին թէ երկինքն ու երկիրը միացած՝որպէս մէկ իրականութիւն են: Վարագոյր մը ծածկած է մեզմէ տեսնելու այս երկու եզրերէն կապակցութիւնը: Բացառիկ առիթներով երկինքէն Աստուծոյ լոյսի պատառիկ մը վարագոյրին մէջէն կը տեսնենք, որ զարմանք եւ ակնածութիւն կը յառաջացնէ մեր մէջ:

Պետրոս Առաքեալի առաջին նամակը կը յիշեցնէ մեզի որ Աստուած վստահելի է, մեր ժառանգութիւնը մինչեւ վերջին օրը պահելու, երբ Աստուած երկինքն ու երկիրը պիտի միացնէ: Ասիկա պիտի ըլլայ Նոր ստեղծագործութեան վերջին արարը:


Դ. Ամպերու մէջ.-

Առաջին Թես. 4:16-17 ամենէն նշանաւոր բաժինն է որ կը նկարագրէ Քրիստոնեաներուն վիճակը երբ կը հեռանան այս աշխարհէն: «Ետքը մենք ալ որ ողջ մնացած ենք… պիտի յափշտակուինք ամպերով Տէրոջը առջեւ ելլելու օդին մէջ… մէկզմէկ մխիթարեցէք այս խօսքերով»:

Առաքեալը պատասխանելու համար Թեսաղոնիկէի հաւատացեալներուն մտահոգութեանը իրենց սիրելիներու մահուան կապակցութեամբ, կը խօսի մարմնաւոր յարութեան մասին, փոխ առնելով երկու պատկերներ Հին Կտակարանէն, առաջինը՝երբ Մովսէս Սինա լեռնէն Օրէնքով վար կու գայ, երկրորդը՝ Դանիէլ 7:13-էն, «Մէկը մարդու որդիին նման», նաեւ պատկեր մըն ալ Հռովմէական մշակոյթէն, երբ կայսրը քաղաք կ’այցելէ եւ այդ շրջանի ժողովուրդը դուրս կու գայ կայսրին հանդիպելու: Պօղոս Առաքեալը այս պատկերը եկեղեցիին կը կիրարկէ:


Ե. Նորոգուած երկիր մը.-

Տէր Յիսուսի համաձայն, մենք պէտք է աղօթենք, «Քու Թագաւորութիւնդ գայ… ինչպէս երկինքը՝ նոյնպէս երկրի վրայ» (Մատթ. 6:10), եւ ոչ թէ հակառակը: Երբ Յովհ. Առաքեալի տեսիլքը Յայտնութեան մէջ կը հասնի իր գագաթնակէտին, «Նոր Երուսաղէմ» կու գայ երկինքէն երկիր       (Յայտ. 21:2): «Նոր երկինք եւ Նոր երկիր» այս երկրի վրայ պիտի ըլլայ, գեղեցիկ, նոր ու կատարեալ յատկութիւններով:

Մեր երկիրը ազատ պիտի ըլլայ հառաչանքներէ որ ապացուցուած է «Անէծքով», եւ այդ վերցուած պիտի ըլլայ (Յայտ. 22:3) Մահ, ցաւ ու արցունք պիտի չըլլայ (21:4), նաեւ համաշխարային խաղաղութիւն պիտի տիրէ (Եսայ. 2:4, Յայտ. 22:2):

Զ. Գործակցութիւն Աստուծոյ հետ.-

Բայց, այդ օրը հասած չէ: Մենք «Արդէն» կ’ապրինք Թագաւորութեան մէջ, սակայն «Տակաւին չեղածին» կը փափաքինք: Մենք, հիմնուած Հռովմ. 8-ի վրայ, հրաւիրուած ենք գործակցութեան: Կործանուած աշխարհի հառաչանքներուն մէջ Հոգին կը բերէ«Առաջին պտուղները» Աստուծոյ ապագայ աշխարհին – ներկայի մէջ:

Այդ կը նշանակէ որ կատարելիք գործ ունինք:

Աստուած կը փափաքի գործել մեզի հետ, հակասելու մեր քանդուած երկրի հառաչանքը: Զօրացած Իր Հոգիով, հրաւիրուած ենք Աստուծոյ միանալով, բերելու «Ինչ որ բարի է»: Ամէն անգամ երբ կը խորհինք Աստուծոյ երկրի վրայ գալիք իշխանութեան, կը գործակցինք Իր առաքելութեան: Ամէն արարգ, գութի եւ ողորմութեան եւ հաշտութեան քայլ, մեզի Աստուծոյ գործակից կ’ընէ: Հետեւաբար մենք պարզապէս «Չենք անցնիր»:Մենք առաքելութիւն մը ունինք:

Այս աւետարանչական առաքելութիւնը կը հրաւիրէ մեզ պատմելու Աւետարանին գեղեցիկ պատմութիւնը՝ թէ խօսքով եւ թէ գործքով: Ասիկա Աստուծոյ ծրագիր մը սկսելու պատմութիւնն է որ յայտարարած է «Շատ բարի», սակայն վնասուած է չարին ըմբոստութեամբ: Աստուած, Յիսուս Քրիստոսով գերեզմանէն դուրս կու գայ, պարտութեան մատնելով խաւարի ապականած զօրութիւնը:

Օր մը Յիսուս պիտի վերադառնայ, հաստատելու Իր իշխանութիւնը յաւիտեան այս երկրի վրայ: Որպէսզի պատրաստուինք երկինք եւ երկիր միութեան, կը հռչակենք որ մարդիկ պէտք ունին ընդունելու Յիսուսը որպէս Տէր: Երբ այս կ’իրականանայ, կ’ունենանք բոլոր աղբիւրները, Աստուծոյ Հոգիին միջոցով բերելու այդ աշխարհին նշանները, հիմա ներկայիս – Աստուծոյ հետ յարաբերութիւն, հաշտութիւն թշնամիներու միջեւ, տարբեր գերութիւններէ ազատութիւն, ուրիշներու բարիքին համար զոհողութիւն եւ չքաւորին բարի լուր:

Որեւէ տեսակի Քրիստոնէական պատմութիւնը, որ կ’անտեսէ Յիսուսի բարի լուրը, կը ձախողի հռչակելու Աստուածաշունչի յոյսը: Աստուծոյ գործակցութեան հրաւէրը այս աշխարհի համար է:

Վերջին ժամանակը պիտի հասնի, երբ Յիսուս վերադառնայ: Այդ օրը փախուստի օր պիտի չըլլայ, հապա ամբողջական ազատութեան:

Տէրը առաջնորդէ մեզ ըլլալու այն ժողովուրդը որ նշանաւոր է ապրելակերպով մը, որպէս թէ ապագայ աշխարհը արդէն սկսած է:

 

© 2025 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 33,  Թիւ 256

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Յոբ 22:26-29

Անշուշտ բոլորիս կեանքին մէջ ալ պատահած է ու կը պատահին պարագաներ, երբեմն լքուածութեան, նեղութեան եւ յուսահատութեան մատնուած կ’ըլլանք: Կ՚ենթադրենք որ աշխարհի բնակչութեան մէջ առանձին մնացած ենք եւ օգնութեան ձեռք երկարող մէկը չկայ:

Տարիներ առաջ Հալէպի մէջ մեծ հայրս այսպէս կը պատմէր, «Զէյթունէն գաղթական ճամբայ ելանք, ու քալելով Տէր Զօրի ճամբով Հալէպ հասանք: Բան մը չունէինք եւ մէկն ալ չէինք ճանչնար այս քաղաքին մէջ եւ բոլորովին անօգնական էինք:»

Վերջերս շատեր տեղահան եղան, չնախատեսուած աղէտներու պատճառաւ, սարսափելի հրդեհներու փորձառութիւնը ունեցանք։ Ոմանք տուն եւ կալուած կորսնցուցին, ուրիշներ շաբաթներով իրենց սեփական տունը չկրցան մտնել: Ժողովուրդը ճակատագրական վիճակներու մէջ էր։ Ամէն կողմ այրուած կալուածներ ու մոխիրի վերածուած ծառեր, ողբերգական տեսարաններ պարզեցին։ Կարծես ռմբակոծուած տարածքներ ըլլային: Բասատինան ու Ալթատինան, Բալըսէյտն ու Մալիպուն ամայացած, անբնակելի շրջաններ դարձան: Բոլորս ալ անմիջական լուծում չէինք տեսներ:

Յունուար 7-ն էր։ Ելեկտրական հոսանք չկար։ Մոմի լոյսով նստած էինք ժամը 6:30-ի ժամանակները, յանկարծ պատուհանէն մօտակայքը  բլուրներուն վրայ ելեկտրկանութեան սիւներուն քով կայծ ու կրակ սկսաւ տարածուիլ: Մութին մէջ կարգ մը բաներ հաւաքելով մեր ինքնաշարժներէն մէկուն մէջ թխմուեցանք եւ այդ ահռելի փոթորիկին տասնեակ ինքնաշարժներու հետ սկսանք բլուրէն վար սողալ:

Ու՞ր կրնայինք երթալ: Ամենէն ապահով վայրը մեր եկեղեցաշէնքն է մտածեցինք: Հասանք Կլէնտէյլ ու հոն ալ հոսանք չկար: Ըսինք Րիսիտա քաղաքը քշենք:

Յաճախ, կեանքի տարբեր վիճակներով կարծես անջուր հորի մէջ ենք, ազատութեան ելք մը չկայ, հորիզոնին վրայ ոչ մէկ կարելիութիւն կամ դարման կը տեսնենք: Բայց Անոր ձեռքը չէ կարճցած։ Ան կրնայ բարձրացնել ու ազատել։ Անիկա զօրութիւն ունի անել վիճակներէ մեզ դուրս բերել:

Եթէ դուն ալ նմանօրինակ փորձառութիւն մը ունեցած ես, խնդրեմ միասին  լիաթոք «Սէրն Վերցուց Զիս»-ը երգենք:

Տեղեկութիւններ կան որ աշխարհի բարձրայարկ շէնքերը փոթորիկներու դիմաց կը շարժին, գլխապտոյտ պատճառելով բնակիչներուն: Գիտութիւնը օգնած է որ այդ հսկայ շինարարութիւններուն վերնայարկը հսկայական զանգուած մը սիմէնթ դրուի եւ հակակշռելով աւելի կայուն պահէ կառոյցը:

Երբ կեանքի տարբեր փոթորիկներ մեր շուրջը կը փչեն, ամէն հաւատացեալի սրտին մէջ կայունացնող զօրութիւն կայ որ մեր վախերը կը փարատէ ու հանգստութիւն կը շնորհէ։ Այդ Աստուծոյ զօրութեան վստահութիւնն է: Ուրեմն այս փոթորիկներով լեցուն աշխարհի մէջ դուն անփոփոխ Աստուծոյ ապաւինիր:

Ա- Շտկողն ու Բժշկողը.-

Ղուկաս Աւետարանին 13րդ գլխուն մէջ կնկայ մը պատմութիւնը արձանագրուած է: Այս կինը երկար տարիներու հիւանդութիւն մը ունէր, կծկուած ու կորաքամակ, ողնահարի հիւանդութիւն մը ունէր որ արգելք էր ուղիղ նստելու կամ ելլելու:

Արդեօք մեր վիճակը այդպէ՞ս չէր։ Չէինք կրնար մենք մեզ շտկել, որեւէ զօրութիւն չունէինք որեւէ բան մը ընելու: Յիսուս այս կնկան խօսեցաւ ու յայտարարեց ուրախութեան լուրը, արթնցուց իր մէջ յոյս, որ երկար տարիներէ ի վեր մարած էր իր մէջ ու ձեռքը կնկան երկարեց: Կինը բժշկող հպումը անմիջապէս զգաց, երկար տարիներու հիւանդութիւնը փարատած էր: Մեծ Բժիշկը բոլորովին բուժած էր թէ ֆիզիքական տկարութիւնը եւ անօգնական վիճակը դարմանած։ Անյոյս վիճակը այլեւս անցեալին կը պատկանէր, ու ան փառաւորեց կենդանի Աստուածը:

Մեր շուրջը կծկուած վիճակներ կա՞ն։ Ո՞վ կրնայ շտկել ու բժշկել: Միայն յուսատու ձայն մը եւ հպում մը բաւարար է ունենալու հոգիի բարձրացում, հոգեւոր ազատութիւն ու սրտի մաքրութիւն:

Երբ քու պարագայիդ այսպիսի վիճակ մը կ’իրականանայ, քալէ կեանքի մէջ ջերմ սրտով ու փառաւորէ Բժիշկը:

Բ. Ո՞վ է բարձրացնողը.-

Սաղմոս 3։3-ով Դաւիթ կ’ըսէ, «Ով Տէր, դուն ես իմ ասպարս, իմ փառքս ու իմ գլուխս բարձրացնողը»: Այս համարը հասկնալու համար, պէտք է քաջատեղեակ ըլլանք այն պատմական հակառակութիւններուն, թշնամական վերաբերմունքին ու պատրաստուած թակարդներուն որոնք Դաւիթ կը դիմագրաւէր:

Իր դէմ դաւադրողները կատարեալ համոզում ունէին թէ իրենց ծրագիրը ապահով է ու պիտի յաջողին: Յաջողութիւնը իրենց բաժինն է եւ արգելքներ չկան: Միթէ այսպէս ալ չէ՞ր Դանիէլի պարագային:

Դաւիթի համար Աստուած իր ազատարարն էր: Նաեւ կը յիշէ Անոր շնորհած պաշտպանութիւնը: Դուն ալ Դաւիթի հետ յիշէ եւ ըսէ, «Աստուած իմ ասպարս է»: Երկրորդ, «փառքս» – հաւատացեալի փառքը Տէրն է եւ պէտք է Տէրոջմով պարծենայ մինչեւ իսկ եթէ նոյնիսկ մարդիկ ծաղրանքով Յիսուսի անունին մօտենան: Երրորդ, «Գլուխս բարձրացնողը», երբ գլուխը բարձրացած է խաղաղութիւնն ու իմաստութիւնը քեզ կը պարուրեն: Երբ Ան գլուխդ կը բարձրացնէ, դուն դժուարութիւններու դիմաց կը ժպտիս: Ինչ որ Աստուած էր Դաւիթի համար, նոյնն է Ան Իր սուրբերուն համար:

Ուրեմն փոթորիկներու առջեւ ժպտինք, որովհետեւ Աստուած ժպտելու կարողութիւն կը շնորհէ մեզի:

Գ. Մեզի տրուածը.-

Յովհ. 12:32-ը կ’ըսէ «Ես ալ երբ երկինք բարձրանամ, ամէնն ալ ինծի պիտի քաշեմ»: Խաչին շուքը Յիսուսի վրայ էր եւ Իր հոգին  տառապանքի մէջ, որովհետեւ ժամանակը հասած էր, ցորենի հատիկը հողին մէջ իյնալու վրայ էր, որպէսզի մեռնի: Այսուհանդերձ մեր Տէրը աւելի անդին, ապագային նայեցաւ: Ան գիտէր որ ժամանակը կու գայ, որ Աստուծոյ փառաբանութեան ժամանակն էր:

Սերմը պիտի մեռնի, սակայն շատ պտուղ պիտի արտադրէ: Երբ երկրէ բարձրանան շատեր, ոչ ամէն ոք՝ այլ Իրեն պատկանողները պիտի քաշէ: Այս գերբնական դէպքին, իրողութեան նախապայմանը, Աստուծոյ իմաստութիւնն ու զօրութիւնն է, պիտի երեւնայ առօրեայ նուաստացումի, տառապանքի եւ մահուան դիմաց: Միշտ յիշէ թէ բարձրանալ կայ: Քաջ եղի՛ր, Տէրը քեզ պիտի քաշէ ու բարձրացնէ, որովհետեւ Ան ինքզինք խաչին բարձրացուց, գերեզմանէն բարձրացուց ու գահին բարձրացուց:

Դ. Ամենակարողին ուրախութիւնը.-

Յոբ 22:26,29 «Այն ատեն Ամենակարողէն ուրախութիւն պիտի ունենաս ու երեսդ դէպի Աստուծոյ պիտի վերցնես: Երբ մէկը ցածնայ ու դուն փափաքիս անոր բարձրանալը…»: Ներքին  փորձառութիւն մը, Իրմով ուրախանալ։ Այդ ներումի, սիրոյ, վստահութեան եւ ծառայութեան ուրախութիւնն է:

Բնական պիտի ըլլայ Իրեն նայիլ օգնութիւն տալու. աղօթքով, համբերութեամբ եւ յոյսով: Այն երեսը որ Աստուծոյ կը վերցուի, Աստուծոյ փառքովը կը փայլի:

Աստուծոյ բաժինն է տնանկը ու ինկածը բարձրացնել, աղբանոցէն դուրս բերել ու փոշիէն մաքրել: Անոր բաժինն է եւ ուրախութիւնը մեզ մեղքի աղբանոցէն ու աշխարհէն բարձրացնելու:

Աստուած պէտք է փառաւորել Յիսուս Քրիստոսի բարձրացնող զօրութեան համար: Առանց Իրեն մեղքի մէջ մխրճուած պիտի մնայինք, կապուած սատանային շղթաներով:

Հիմա մենք Իր շնորհքով բարձրացած ենք ու նաեւ նստած երկնաւորներուն մէջ: «Անոր հետ բարեկամ եղիր, քեզի օգուտ կայ, անօրէնութիւնը հեռացուր եւ Ամենակարողէն ուրախութիւն պիտի ունենաս» (Յոբ 22:21,23,26):

Ուստի ձայնդ, ձեռքդ ու գլուխդ բարձրացուր։ Ան կարողութիւն տուող ու բարձրացնող Աստուած է:

 

© 2025 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 33,  Թիւ 255

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

NEWS RELEASE
________________________________________________________________

Contact:  Anna Stefanidi

Phone:   (818) 507-7400

Email:     aebc.vbs@gmail.com                                              For Immediate Release

AEBC Invites Children to True North: Trusting Jesus in a Wild World.

Glendale, CA – A summer kids’ event called True North will be hosted at Armenian Evangelical Brethren Church from June 23 to June 27. At True North, kids discover what it means to have trust Jesus in a wild world! Kids participate in memorable Bible-learning activities, sing catchy songs, play teamwork-building games, devour yummy treats, experience one-of-a-kind Bible adventures, collect Bible Memory Buddies to remind them of Jesus’ love, and test out sciency-fun experiments they’ll never forget. Plus, kids will learn to look for evidence of God all around them through something called God Sightings. Each day concludes with a Compass Closing that gets everyone involved in living what they’ve learned. Family members and friends are encouraged to join in daily for this special time at 6:40PM.

Kids at True North will join a missions effort to provide families in North America with new warm clothes and blankets.

True North for kids from Pre-K to entering 6th grade and will run from 4 PM to 7 PM each day. For more information, call (818) 507-7400.

Որոշապէս աղօթքի պատասխանները մեծապէս կախեալ են մեր խնդրածներէն։

Ոմանք երեւակայած են ու կ՚երեւակայեն որ Աստուած աղբիւրն է պարգեւներու եւ բարիքներու։ Ուրեմն անմիջապէս երբ կոճակը կը կոխես, շրթունքներդ կը բանաս ու կարիքը կը զգաս, շուտով կը հայթաթուի քեզի։ Իսկ ուրիշներ դառնօրէն կ’անդրադառնան, որ Աստուած զիրենք անպատասխան կը թողու, հոգ չէ թէ որքան աղաչեն ու խնդրեն, ջանքերը ապարդիւն կը մնան։

Անշուշտ իրականութիւնը առաւել կնճռոտ է ու խրթին, քան յիշեալ երկու մօտեցումները։ Աղօթքի պատասխան ստանալու փորձառութիւնը կախեալ է հասկնալէ թէ ինչո՞ւ Աստուած երբեմն կ՚որոշէ պատասխանել՝ այո, երբեմն՝ ոչ ու երբեմն ալ՝ սպասէ։

Ա. Ի՞նչը կարեւոր է Աստուծոյ

Տարիներու ընթացքին հարցումներ մէկտեղելով, մտածած եմ ցանկ մը դասաւորել, տեսնելու համար թէ ինչ խնդրանքներ առաջնակարգ են ու անհրաժեշտ, իսկ ուրիշներ՝ երկրորդական. սակայն կատարուելու են։ Տակաւին յաւելեալ խնդրանքներ ուշադրութեան առարկայ ըլլալու չեն, ոչ այսօր, ոչ վաղը եւ ոչ տեսանելի ապագային։

Հետեւաբար կը դասաւորես նիւթերը անհրաժեշտին, պէտքին ու կարեւորութեան համաձայն։ Արդիւնքը, աղօթքիդ կեանքին մէջ հսկայական փոփոխութիւն եւ յառաջացում տեղի կ՚ունենայ։

Աստուծոյ համար նախապատիւը հոգեւորն է ու վերի բաներու կարեւորութիւնը, «Առաջ խնդրեցէք Աստուծոյ թագաւորութիւնը եւ Անոր արդարութիւնը…»։

Բ. Երբ Աստուածաշունչը կը հասատատէ

Կարգ մը աղօթքի խնդրուածքներ, որոշ աստուածաշնչական յենարաններ ունին։ Երբ Աստուծոյ Խօսքէն համար մը կը նշմարեմ որ բացայայտօրէն Իր կամքը կը յայտնէ տուեալ նիւթին մասին, առանց երկնտրանքի եւ համարձակութեամբ կրնամ աղօթել։ Օրինակի համար, պատճառ չունիմ չաղօթելու Աստուծոյ որպէսզի Ան գործէ իմ միջոցովս եւ արդիւնքը Իր փառաւորուիլը ըլլայ։ Ա. Կորնթ. 10:31-ը այդ կ՚ըսէ, «Արդ թէ՛ ուտէք, թէ՛ խմէք եւ թէ ինչ գործ որ ընէք, ամէն բան Աստուծոյ փառքին համար ըրէք»։ Նաեւ Մտթ. 5:16-ը նոյնը կ՚ըսէ, սակայն տարբեր բառերով։

Երբ նմանօրինակ աղօթք մը կ՚ըսեմ, անշուշտ Աստուծոյ Հոգին կ՚առաջնորդէ ու կը հայթայթէ աղօթքի նիւթերը։ Օրինակ մը տալով, «Տէր, քեզ փառաւորելու համար կ՚՚ուզեմ Սբ.Հոգիիդ լեցունութեամբ  կառավարուիմ, որպէսզի ազատօրէն քու պտուղդ իմ միջոցովս յայտնաբերուի»։ Իրեն յանձուած կ՚ըսեմ, «Սուրբ Հոգիովդ զիս լեցուր» (Եփես. 5:18):  Ուրեմն կրնանք վստահութեամբ աղօթել եւ Աստուած մեր խնդրանքը պիտի լսէ եւ դրական պիտի պատասխանէ։

Գ. Երբ Աստուածաշունչը կը համաձայնի

Այս պարագային հաւանաբար իմ խնդրանքս Աստուածաշունչին մէջ յստակ ուղղութիւն չունի, սակայն միտքն ու գաղափարը ներդաշնակ է Իր Խօսքին, Աստուծոյ կամքին ուսուցումին հետ։

Որպէս հովիւ «Աշակերտներ» պատրաստելու պատուէր ունիմ (Մտթ. 28:19), նաեւ պատրաստելու Աստուծոյ ժողովուրդը ծառայութեան, որպէսզի Քրիստոսի մարմինը եղող եկեղեցին կառուցուի եւ ուռճանայ, (Եփես. 4:12)։ Սակայն հոս Կլէնտէլի մէջ մասնաւոր թուային աճի մասին յիշատակութիւն չկայ Աստուծոյ Խօսքին մէջ։ Երբ Գործք Առաքելոցը կը կարդանք, այդտեղ կը յիշուի, «Տէրը օրէ օր փրկուածները կ՚աւելցնէր եկեղեցիին» (Գործք 2:47)։ Երբեմն մեծ թիւով դարձի կու գային եւ կ՚աւելնային եկեղեցիին վրայ (Գործք 2:41, 4:4, 8:4-8)։ Նաեւ Աստուած կը խոստանայ որոշ պայմաններ լրացնողները օրհնել ու ճոխացնել (Յես. 1:8, Սաղմ. 1:1-3)։ Յիսուս ալ նմաններուն կը պատուիրէ «Շատ պտուղ բերել» (Յովհ. 15:5)։

Հետեւաբար խղճահարութիւն չունիմ աղօթելով ըսելու, «Տէր, խոնարհաբար կը խնդրեմ որ զիս գործածես, նաեւ մեր եկեղեցիէն հաւատակիցներ, որպէսզի անհաւատներ հաւատքի փորձառութեան առաջնորդել, որպէսզի Յիսուս Քրիստոսով նոր կեանք ունենան։ Նաեւ կը խնդրեմ որ անոնք եկեղեցւոյ կեանքէն ներս մասնակցող գործունեայ անդամներ ըլլան։

Անշուշտ յստակօրէն, եթէ կողակիցդ կամ զաւակդ հաւատացեալ մը չէ, հոգեւոր պարտականութիւն է աղօթել անոնց փրկութեան համար։

Դ. Երբ Աստուածաշունչը չի հաստատեր

Շատ մը բաներ մեզի կենսական են, սակայն այդ մասին Աստուածաշունչին մէջ յիշատակութիւն չկայ։ Սաղմոսերգուն կ՚ըսէ, «Տէրոջմով ուրախացիր, եւ անիկա կու տայ քեզի քու սրտիդ խնդրուածները» (Սաղմ. 37:4)։

Իմ հաւատքս, նման խնդրանքի շուրջ մեծապէս կը տարուբերի, կախեալ է թէ որքան աստուածաշնչական լոյս կրնամ գտնել, եւ որքան կարեւոր է ինծի ունենալ այդ խնդրուածքը։ Պօղոս առաքեալ կ՚առաջարկէ թէ եթէ ծանրութիւն մը մէկու մը վրայ զօրաւոր կը ճնշէ, իրաւասութիւն ունի հաւատալու թէ Աստուած այդ կեդրոնական նիւթին մէջն է (Փիլ. 1:7-11)։ Առաւել նկատած եմ որ երբ ուղղութեան համար Աստուածաշունչը պրպտեմ, երբեմն կը գտնեմ բաւական աջակցութիւն այդ խնդրանքը փոխադրելու «Աստուածաշունչը կը համաձայնի» բաժինին, նոյնիսկ, «Երբ Աստուածաշունչը կը հաստատէ» բաժինը։ Այս բոլոր նիւթերն ալ կ՛իրականանան միայն Աստուծոյ մասնակցութեամբ։

Կրկին՝ շարժառիթ մը կրնայ խափանել խնդրելու իրական պատճառս։ Կրնայ ըլլալ սխալ չըլլայ Աստուծմէ խնդրել որոշ տեսակի ինքնաշարժ մը, բայց եթէ իմ պատճառս մրցակցիլ է դրացիիս կամ ընկերոջս հետ, որուն ժամանակէ մը ի վեր կը նախանձիմ, աղօթքիս շարժառիթը ուղիղ չէ։

Ահա այդ էր պատճառը որ Յակոբոս առաքեալ գրեց, «Երբ կը խնդրէք, չէք ստանար, վասնզի չարաչար շարժառիթներով կը խնդրէք, որպէսզի ձեր ցանկութիւններուն բանեցնէք» (Յակ. 4:3)։

Ուրեմն մղուինք աղօթքի Տիրոջ կամքը փնտռելով ու պատուէրները կատարելով։

 

© 2024 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 32,  Թիւ 254

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

«Քու Խօսքերդ սահելու վրայ եղողը հաստատեցին, Ու Դուն տկարացած ծունկերը կազդուրեցիր։» Յոբ. 4:4

   Եղիփազ Թեմանացին, Յոբի ընկերներէն մէկը կը յիշեցնէ անոր թէ ինչպէս ազնիւ խօսքերը իրեն տուած են քաջութիւն, հաւատք եւ յոյս:

Որքան ուշագրաւ պիտի ըլլայ եթէ նման վկայութիւն մը տրուի մեր արտասանած խօսքերուն համար թէ մեր աղօթքներն ու թելադրութիւնները ճգնաժամի մէջ եղողներուն օգնած են, որպէսզի անոնք կանգուն մնան:

Ինչպէս ամէն քարոզիչ, ծնող, ուսուցիչ ու գրիչ կը փափաքի լսել, ու իրենց խօսքերը բեմէն, տունէն, դասարանէն ու հրատարակուած գիրքերու ընդմէջէն օգտակար կ՚ըլլան ուրիշներու կարօտութեան, եւ փորձութեան ժամանակ:

Շատ հաւանաբար լսած ենք, «Մէկ պատկեր կ’արժէ հազար խօսք»: Չէի կասկածած այս խօսքին նկատմամբ, մինչեւ վերջերս երբ սկսայ մտածել թէ ի՞նչ կրնանք ընել հազար խօսքերով, գիտակցեցայ որ աւելի նուազ բառերով կրնամ Տէրունական Աղօթքը գրել, ինչպէս նաեւ Երանելիները, 23րդ Սաղմոսը եւ Հայաստանի քայլերգը:

Հաստատօրէն կրնամ ըսել որ այս բառերը աւելի կ’արժեն քան թէ որեւէ պատկեր:

Որոշ բառեր պահուած խորութիններու մէջ, կու գան փոխանցելու զօրաւոր եւ զուլալ ճշմարտութիւններ: Նման խօսքերու անհրաժեշտ կարեւոր չէ եղած, մինչեւ այսօր:

Տարբեր առիթներով կը հանդիպինք մարդոց, որոնք Խօսքին պէտք ունին, թեթեւցնելու անոնց ծանրութիւնը, տալու զօրութիւն կամ ուղղութիւն: Բառեր որոնք կրնան համոզել, դարձի բերել, օգնել,բժշկել ու ներշնչել:

Ներկայիս շատեր որոնք անկար են ֆիզիքապէս թէ հոգեպէս խօսքերու կարիքը ունին, խօսքեր քաջալերութեան, մխիթարութեան, յոյսի եւ լոյսի: Խօսքերը նման են պարաններու, որոնք երբ լեռ կը մագլցիս, կ’օգնեն աւելի բարձրանալու, ցից ու սահուն վայրերու մէջ ապահովութիւն ներշնջելու:

Գործք Առաքելոց գիրքին համաձայն, երբ առաքեալները բանտէն արձակուեցան, հրեշտակը ըսաւ անոնց, «Գացէք, կայնեցէք ու տաճարին մէջ մարդոց կեանքի խօսքեր տուէք»:


Աշխարհի կրօններէն գերազանց է միայն Քրիստոնէութիւնը, որ կապուած է Խօսքի հետ: Յիսուս եկաւ քարոզեց եւ աշխարհ ղրկուածներուն ալ պատուիրեց Խօսքը քարոզել: Աշխարհ պէտք է լեցուի Յիսուսի խօսքերով, յայտնապէս այս վերջին օրերուն եւ Անոր Խօսքերը մեր սեփականութիւնը ըլլալու են:

Յիսուս կ’ըսէ, «Իմ խօսած խօսքերս կեանքի խօսքեր են», «Երկինք ու երկիր պիտի անցնին, բայց ոչ իմ խօսքերս»: Իրեն համար ըսած են, «Մարդ մը ասոր նման բնաւ  չէ խօսած»:

Ան ուսումնասիրեց Իր խօսքը լսողներուն անդրադարձը։ Շարունակ ետեւէ էր որ Իր խօսքերը անոնց սրտերուն մէջ տեղ գտնեն: Յիսուս ուրիշ խօսողներէ տարբեր էր, Անոր խօսքերը կը հասնէին սրտին ու մտքին: Ան վստահ էր որ Իր խօսքերը հովի տրամադրութեան տակ են, աջ ու ձախ կը հասնին: Անոնք իրենց պարզութեամբ կը մնան յիշողութեան մէջ:

Բառերն ու խօսքերը հիանալի զէնքեր են, որոնց գործածութիւնը համարձակութիւն կը պահանջէ: Երբ կը խօսիս, բառերը կենդանութիւն կ’առնեն, ու տուն կը գտնեն ունկնդիրներու սրտերէն ներս: Բառերը կրնան ցաւցնել ու վիրաւորել, նաեւ կրնան բուժել ու բժշկել, քաջալերել եւ ուրախացնել: Անոնք կրնան օգնել պատնէշի վրայ հաստատ կայնելու, այլապէս կը սպաննեն յոյսի հոգին եւ շուարումի ու սայթագումի կ’առաջնորդեն: Շիտակ բառերը կրնան լոյսի ճառագայթ մը ըլլալ եւ սխալ բառերը փտտումի ու նեխութեան կ՚առաջնորդեն:

Արդեօ՞ք բաւական կը մտածե՞նք մեր խօսքերուն վրայով:

Տէր Յիսուս զգուշացուց որպէսզի խօսինք խիստ պատասխանատուութեամբ:Ամէն պարապ խօսքերու համար դատաստանի օրը հաշիւ պիտի տանք, որովհետեւ խօսքերով պիտի արդարանաս եւ խօսքերով պիտի դատապարտուիս: Այս մղելու է մեզի որ աջալուրջ ըլլանք ու մեր բառերուն վերակացութիւն ընենք:

Ա. Քաջալերական Խօսքեր.- Դասախօսը մօտենալով կը նայի գրուած պատասխաններուս ու կ’ըսէ, «Բոլորն ալ սխալ են։ Այդ ի՞նչ պատասխաններ են»: Այսպիսի քննադատական արտայայտութիւն մը զիս քաջալերութեան չ’առաջնորդէր:

Քաջալերութիւնը կ’օրհնէ տուողը, նաեւ կ’օրհնէ խօսքը ստացողը: Պահ մը խորհէ կեանքիդ անցեալ տարիներուն մասին,պեղէ բառերու ազդեցութիւնը թէ ինչ դրոշմ ձգած է կեանքիդ վրայ:

Երբեմն, նաեւ շատ յաճախ, մարդոց խօսքերը աւելի թանկագին եղած են քան ամբողջ աշխարհի նիւթականը: Դրամն ու տոլարը կ’օգնեն որ ապրինք, գոյատեւենք, իսկ բառերն ու խօսքերը կ’ապրեցնեն:

Քաջալերութիւնը անհրաժեշտ է։ Այդ ուրախութեան կ’առաջնորդէ:

Յուսահատ անձը արժէքաւոր չէ, այլ ծանրութիւն է: Մեր Տէրը միշտ ալ ուրիշները քաջալերեց: «Քաջասիրտ եղիր», խօսքերը միշտ ալ իր շրթունքներուն վրայ էին: Պահ մը կ’ուզե՞ս մտածել Յիսուսի խօսքերուն վրայ, որոնք արտասանեց զանազան անձերու: Կաղին ու անդամալոյծին- «Ելիր ու քալէ»: Աշակերտներուն, որոնք փոթորիկէ բռնուած էին- «Ինչո՞ւ կը վախնաք»:

Յիսուս իր թանկագին ժամերը յատկացուց մարդոց խօսելով: Ան խօսեցաւ ջրհօրին մօտ գտնուող կնկան, եւ այդ խօսակցութիւնը փոխեց անոր կեանքը: Նաեւ Զաքիոսի խօսեցաւ ու անոր ինքնավստահութիւնը վերահաստատեց: Լսելով Ղազարոսի մահը Յիսուս եկաւ Մարիամի եւ Մարթայի տունը եւ ըսաւ, «Ես եմ յարութիւնը եւ կեանքը»: Անոնց յուսախաբ հոգիները ծաղկեցան վարդերու նման: Ան մարդոց ապրելու քաջութիւնը տուաւ:

Բ. Սիրոյ Խօսքեր.- Խօսքեր որոնք կ’ապացուցեն որ իրապէս կը մտածենք ու կ’աղօթենք ուրիշներու համար: Նոր Կտակարանի մէջ սէրը կը նշանակէ հոգատարութիւն: Մենք ներկայիս կ’ապրինք ուրիշներու լոյս սփռելու: Շուրջիններուն սիրոյն մեր խորհուրդները փորձութեան պահերուն մեզ հաստատուն կը պահեն, որոշապէս յուսահատութեան չեն առաջնորդէր:

Այն բոլոր խօսքերը որոնք կու գան հոգիէն, իրենց հետ կշիռք ու ծանրութիւն կը բերեն: Պօղոս առաքեալ կ’ըսէ «Քու խօսքդ շնորհքով ըլլայ, աղով համեմուած»: Արդեօ՞ք մեր խօսքերը համ ու հոտ ունի՞ն: Ուրիշ բաժինի մէջ ալ կ’ըսէ, եթէ կ’ուզենք աճիլ ու Քրիստոսի նման ըլլալ, անհրաժեշտ է ճշմարտութիւնը սիրով խօսինք:

Իրողութեան մէջ մեր ըսածը կարեւոր չէ, հապա ինչպէ՞ս ըսելը: Վերջերս մեր ըսածներուն մասին պահ մը խորհինք։ Արդեօք լսողներուն մեր արտայայտութիւնները սիրալի՞ր էին: Երբ Տէր Յիսուս մեր սրտերուն մէջ կը բնակի, Ան խօսելու իմաստութիւն պիտի շնորհէ շիտակ բառերը արտասանելու, շիտակ կերպով ու շիտակ ժամանակին:

Անշուշտ միշտ ալ դիւրին չէ շիտակ բառերը խօսիլ, երբ խորունկ ցաւի ու տառապանքի մէջ ենք, դժուար է սիրոյ շիտակ բառերը ըսել:Նոյն ժամանակ, ձեռքը սեղմելն ու աչքերուն մէջ նայուածք մը, մեղմ ժպիտ մը, ասոնք ազդեցիկ քայլեր են, սակայն այս բոլորով հանդերձ մեր պարտականութիւնն է սիրոյ բառեր խօսիլ եւ արտասանել, որովհետեւ մեր շուրջինները ակնկառոյց կ’ուզեն լսել: Եթէ Յիսուսի սիրով լեցուած ենք, կարելի պիտի ըլլայ սիրոյ խօսքեր խօսիլ, որոնք դիմացինը արթուն եւ ուրախ պիտի պահեն: Յիսուս կ’ըսէ, «Բերանը սրտի առատութենէն կը խօսի»:

Գ. Հաւատքի Խօսքեր.-  Մենք առանց Աստուծոյ վրայ եղած մեր հաւատքին, չենք կրնար քաջալերութիւնը եւ յոյսը կենդանի պահել: Առանց հաւատքի զօրութեան քաջութիւն չունինք կեանքի մարտահրաւէրները դիմագրաւելու։ Առանց հաւատքի շատ ալ հետաքրքրութիւն չունինք այս կեանքը ապրելու: Աշխարհք առանց Աստուծոյ՝ ներկայացնելիք ապագայ մը չունի:

Եթէ ունինք Աստուծոյ վրայ հաստատուն հաւատք, կրնանք ուրիշներու փոխանցել զօրութիւն, խաղաղութիւն եւ յոյս: Անոնք կրնան մեր հաւատքը չբաժնել, սակայն պէտք ունին լսելու: Մենք կը դիտենք աշխարհ մը, ուր Աստուծմէ հեռացած մարդոց յոյս չկայ:

Յոբ ըսաւ, «Խնդացի իրենց վրայ, երբ անոնք վստահութիւն չունէին»: Որպէս Քրիստոնեաներ մեր պարտականութիւնն է, այնպէս ապրիլ, որպէսզի սարսափող հոգիներու վստահութիւն ներշնջենք ու հաւատք վերահաստատենք: Այս էր որ Յիսուս ըրաւ։ Իր խօսքերը ստեղծագործ էին ու լսողներ, նոր անձնաւորութիւններ եղան:

Երբ Յիսուսի խօսքերը հոգիին ու սրտին հասան, գիտցանք որ Աստուած մեզ կը սիրէ, եւ մենք Իրեն համար թանկագին ենք:Յիսուս կը հաղորդակցի ու անսահման արժէք կ’ունենանք Իրմով:

Յուդա առաքեալ, իր նամակը կ’աւարտէ հետեւեալ բառերով, «Հիմա անոր որ կարող է ձեզ անբիծ պահել, եւ Իր փառքին առջեւ անարատ կայնեցնել ցնծութիւնով»:

Եկէք միասին իր ներկայութեան վստահութիւնը ունենանք, որպէսզի ուղիղ քալենք մինչ ուրիշներ կը սայթաքին ու կ՚իյնան: Իր օգնութեամբ ու զօրութեամբ պիտի կարենանք ուրիշները կանգուն պահել:

Արդեօք ի՞նչ պատգամ կը փոխանցենք ուրիշներու՝ բերանացի, գրաւոր թէ կեանքով: Թող մեր խօսակցութիւնները քաջալերութեան, սիրոյ եւ հաւատքի խօսքեր ըլլան եւ ամէն բանէ աւելի Յիսուսի խօսքեր ըլլան:

Ինչ լաւ պիտի ըլլայ, եւ որքա՜ն ուրախ պիտի ըլլաս, երբ օր մը, անձ մը ըսէ, «Քու խօսքերդ զիս պատնէշի վրայ պահեցին»:

© 2024 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 32,  Թիւ 253

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Մատթ. 27:22

Պոնտացի Պիղատոս Հրէաստանի 6-րդ Հռովմայեցի կուսակալն էր եւ իր պաշտօնավարութեան սկսած էր 25-26 թուականներուն։

Օր մը յանկարծ Յիսուս, Աստուծոյ Որդին Պիղատոսի առջեւ կը բերուի քահանայապետներուն եւ ժողովուրդին ծերերուն կողմէ – դատավարութեան համար։

Աստուծոյ Որդին, մատնուած Իր աշակերտներէն մէկուն կողմէ եւ ձերբակալուած դաւադիրներէն, զրպարտութիւններով եւ սուտ վկայութիւններով կը ներկայացուի իբրեւ ապստամբ ու ոճրագործ։ Անդին մարմարեայ աթոռին մէջ բազմած Պոնտացին կը սկսի Յիսուսին հարցաքննել, մինչ Հրէական խուժանը ատելութեամբ, վայրագօրէն կը նայի Անոր եւ անհամբեր կը սպասէ իրեն նպաստաւոր վճիռի մը։ Միւս կողմէ, Հռովմայեցի զինուորները Յիսուսին կը դիտեն, երբեմն անտարբերութեամբ եւ երբեմն ալ ծաղրանքով։

Քանի մը հարցաքննութիւններէ ետք, Պիղատոս գտնելով Յիսուսի անմեղութիւնը, կը ջանայ անպարտ արձակել։ Ժողովուրդը յամառօրէն կ՚ընդդիմանայ։ Պիղատոս ճնշուած  ու շուարած մէկ կողմէ իր հարցաքննութեան արդար արդիւնքէն եւ միւս կողմէ ամբոխին անարդար պահանջներէն, կը դիմէ ժողովուրդին ըսելով, «Հապա ի՞նչ ընեմ Յիսուսը որ Քրիստոս կ՚ըսուի»։ Խուժանը միաձայն կը պատասխանէ, «Թող խաչուի»։

Պիղատոս պաշարուած սպառնացող զրպարտիչներէն, կը կորսնցնէ իր բարոյական քաջութիւնը եւ հռովմէական արժանապատուութիւնը, եւ ոտնակոխ ընելով իր խղճին արդար ձայնը, Անմեղը կը յանձնէ իր թշնամիներուն ձեռքը։

Պոնտացին միակ անձը չէ, որ ինքզինք դէմ յանդիման գտաւ այս գործնական եւ անխուսափելի հարցումին։ Այդ օրերէն սկսեալ մինչեւ այսօր, բոլոր անոնք որ Յիսուսի անունը կամ Աւետարանը լսած են, յիշեալ խորաթափանց հարցումը գտած են իրենց առջեւ, որուն պարտաւորուած են կերպով մը պատասխանել։

Յիսուս եւ Իր Աւետարանը անխուսափելի են, եթէ մենք Իրեն չդիմագրաւենք, Ինք մեզի կը դիմագրաւէ։

Այսօր ալ խառնաշփոթ քաղաքակրթուած աշխարհը կը տեսնէ Նազովրեցին, խաչեալ Քրիստոսը, Պիղատոսի նման թէպէտ գիտէ Անոր անմեղ կեանքն ու փրկելու անզուգական զօրութիւնը, բայց պաշարուած ըլլալով անձնասիրական, փառասիրական եւ շահախնդրական յամառ եւ հսկայ ոյժերով, շուարած նոյն հարցումը կը կրկնէ, «Հապա ի՞նչ ընեմ Յիսուսը, որ Քրիստոս կ՚ըսուի»։ Ահա այս է ծանրակշիռ եւ անմիջական հարցը, որուն ամէն անհատ պատասխանելու է։ Այս հարցումը կը կազմէ հիմը եւ բանալին մեր բազմատեսակ խնդիրներուն։

Ա. Քաղաքական աշխարհը եւ տնտեսականը ի՞նչ պիտի ընէ Յիսուսը։

Կեանքի եւ ստացուածքի ահագին կորուստներէ ետք, մանաւանդ Սուրիոյ եւ Լիբանանի մէջ, ու յատկապէս Արցախի հայաթափումէն ետք, շատեր ուժասպառ կը հարցնեն, «Հապա ի՞նչ ընենք Յիսուսը»։

Նորէն շահախնդրային դիւանագիտութիւն եւ աշխարհաւեր պատերա՞զմ, թէ արդարասիրութիւն եւ հիմնական խաղաղութիւն։ Բարաբա՞ն թէ Յիսուսը։ Երբ տէրութիւններու սրտերուն մէջ մղիչ շարժառիթները մնան շահախնդութիւն, յափշտակութիւն եւ փառասիրութիւն, ի՞նչ դրական տեղաշարժ կարելի է ակնկալել։ Ահագին թիւով երիտասարդներ կը զոհուին, քաղաքներու մէջ դիակներ կը մնան բլատակներու տակ։ Յիսուս կ՚ըսէ «Առանց ինծի բան մը չէք կրնար ընել»։

Աշխարհի մէջ, գիւտեր ու զարգացում, յառաջդիմութիւն եւ հարստութիւն օրէ օր կը կուտակուին։ Բայց գործազրկութիւնը, ապրուստի սղութիւնը, եկամուտի քիչութիւնը, մարդասպանութեան եւ աւազակութեան  պատճառներ են։ Այսպիսի մթնոլորտի մը մէջ, ինչպէ՞ս պիտի պաշտպանես տկարները, փոքր գործի տէրերը, մինչ աշխարհ կը հետեւի այն քաղաքականութեան—հսկայ ձուկեր կուլ կու տան փոքր ձուկերուն։

Բ. Եկեղեցին եւ Անհատը Ի՞նչ Պիտի Ընէ Յիսուսը։

Այսպիսի հարցում մը թերեւս անակնկալ եւ հակասական թուի եկեղեցիին։ Սակայն իրողութիւնը այն է, որ յարուցեալ եւ կենդանի Քրիստոսը այսօր եկեղեցիներուն մէջ կը կենայ ու կ՚ըսպասէ։

Ի՞նչ պիտի ընեն ներկայ դարու եկեղեցիները։ Ի՞նչ պիտի ընենք մենք՝ Հայերս, նաեւ իբր Աւետարանականներ։ Արդեօք Յիսուսը շղթայակապ եկեղեցաշէնքի մը պատերուն մէջ պիտի պահենք, որպէսզի մենք կարենանք վազել վայելքներու ետեւէն, ու մեր բաժինը պիտի ըլլայ բամբասանք, արարողութիւն, պառակտում եւ անպէտ վէճեր։ Կամ սգէմի տակ մեր ուխտը մոռցած պիտի մղուինք բաժանումներ ստեղծել ի սէր եկեղեցիին, չըսելու համար մեր ես-ին։ Շատեր հոգեւորի կեղծ ժպիտով փոշի կը ցանեն մարդոց աչքերուն ու…Քրիստոսը չերեւիր։

Այսօր, մեր ազգը մեզմէ կ՚ըսպասէ ոչ ալէլուեաններ կամ օրհնութիւններ, ոչ ալ կատարելութեան քարոզներ եւ վարդապետութիւններ, հապա կ՚ըսպասէ Քրիստոսի հոգին, սէրը, միաբանութիւնը եւ խոնարհութիւնը, ասոնցմով պէտք է օժտուի ամէն Հայ ու ամէն Աւետարանական։ Այս է եւ ըլլալու է գերագոյն գործը եկեղեցիին, արտադրել անկեղծ, գործօն եւ զոհուող կեանքեր։

Յիսուս Քրիստոս, եկեղեցական աշխարհին մէջ ալ ատեանին առջեւ կեցած, իբր Տէրն ու Գլուխը եկեղեցիին կ՚ըսէ…«Առանց Ինծի բան մը չէք կրնար ընել»։

Խորաթափանց, անխուսաբելի եւ խիստ կենսական հարցում մըն է, «Դուն ի՞նչ պիտի ընես Յիսուսը…»։

Աշխարհի եւ ընդհանուր մարդկութեան պարագաները ինչ ալ ըլլան, անհատը պարտադրուած է պատասխանել այս հարցումին, իր անձին համար։ Ով որ ես, պատասխանելու ես այս հարցումին։

Ի՞նչ պիտի ընես Յիսուսը քու ընտանեկան, ընկերային, ազգային ու եկեղեցական յարաբերութիւններուդ մէջ։ Եթէ Քրիստոնեայ անհատներուն մեծամասնութիւնը ապրէր հաւատարիմ եւ քաջաբար Յիսուս Քրիստոսի սկզբունքները գործադրէր, այսօրուան կեղծիքի, անարդարութեան եւ շահախնդրութեան կործանիչ ոյժերը գոյութիւն իսկ չէին ունենար։ Ներկայիս, մեր նուիրական պարտականութիւնն է, ընդունիլ Յիսուսը որպէս Տէր, մարմնացնել Անոր հոգին մեր կեանքի բոլոր երեսներուն վրայ եւ ժամավաճառ չըլլալ ըսի ըսաւներով եւ եղբայրասպան վէճերով։

Եթէ կ՚ուզենք տեսնել Քրիստոնէութեան յաղթանակը ներկայ տակնուվրայ ընկերութեան մէջ, եթէ կը սիրենք մեր ազգն ու եկեղեցին, կը հետապնդենք անոնց գերագոյն շահերը, եթէ կը փափաքինք օգտագործել մեր կեանքերը Աստուծոյ Թագաւորութեան համար, ուրեմն ըլլանք Քրիստոնեայ մը, մեր անձնական, ընկերային, առեւտրական, եկեղեցական եւ ազգային բոլոր յարաբերութիւններուն մէջ, մնալով հաւատարիմ Տէր Յիսուս Քրիստոսի, եւ Աստուած ըլլայ մեզի օգնական։

 

© 2024 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 32,  Թիւ 252

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

NEWS RELEASE
________________________________________________________________

Contact:  Anna Stefanidi

Phone:   (818) 507-7400

Email:     aebc.vbs@gmail.com                                              For Immediate Release

AEBC Invites Children to Scuba VBS: Diving into friendship with God

 

Glendale, CA – A summer kids’ event called Scuba VBS will be hosted at Armenian Evangelical Brethren Church from June 17 to June 21. At Scuba, kids explore what it means to have a friendship with God! Kids participate in memorable Bible-learning activities, sing catchy songs, play teamwork-building games, devour yummy treats, experience one-of-a-kind Bible adventures, collect Bible Memory Buddies to remind them of God’s love, and test out sciency-fun experiments that get imagination bubbling. Plus, kids will learn to look for evidence of God all around them through something called God Sightings. Each day concludes with a Fin-tastic Finale that gets everyone involved in living what they’ve learned. Family members and friends are encouraged to join in daily for this special time at 6:40PM.

Kids at Scuba VBS will join a missions effort to provide clean water for families in rural areas of Honduras.

Scuba is for kids from Pre-K to entering 6th grade and will run from 4 PM to 7 PM each day. For more information, call (818) 507-7400.

Մարկ. 12:41-44

Ուշագրաւ դէպք մը կը պատահի տաճարին մէջ, խիստ կարեւոր եղելութիւն մըն է, դաստիարակչական բնոյթ մը կրէ։ Այդտեղ յիշատակելի երկու անձեր կան, Յիսուս եւ անանուն կին մը։ Յիսուս ինչ որ ըսաւ կնկան մասին, գնահատանքի ամենաշնորհեալ խօսքն է, այս գրութեան բանալին է, որոշապէս կապ ունի ունեցածէն տալու, նուիրելու հետ։

Կանուխ ժամանակներէն, Աստուծոյ ժողովուրդին նուիրումն ու սովորութիւնը եղած է իրեն ունեցածէն Աստուծոյ նուիրել, աջակցելու երկրի վրայ Իր գործին։ Հին Կտակարանի ժամանակներուն այդ պարտադրութիւն եւ պարտականութիւն էր։ Հրեաները Աստուծոյ կը բերէին իրենց «Տասանորդներն ու Նուէրները»։

Սակայն, Նոր Կտակարանի շրջանին, տալու գործողութիւնը չէ ներկայացուած որպէս պարտականութիւն, այլ առանձնաշնորհ եւ վայելք։ Ըստ Բ. Կորնթ. 9:7-ի մենք կը քաջալերուինք տալու յօժարութեամբ եւ ուրախութեամբ, «Ամէն մէկը ինչպէս իր սրտովը կը յօժարի, թող այնպէս տայ, ոչ թէ տրտմութեամբ կամ ստիպմամբ, վասնզի Աստուած յօժարակամ տուողը կը սիրէ»։

Աստուածաշունչը շատ բան ունի ըսելիք նիւթականը տնտեսելու մասին, մեր առջեւ դրուած այս դէպքը կը պարունակէ խիստ արժէքաւոր հինգ դասեր։

Ա. Յիսուս որոշապէս կը տեսնէ թէ ինչ կու տանք ու ինչ կը պահենք.—

Մարկոս 12:41-ը ցոյց կու տայ թէ Յիսուս ինչ կ՚ընէ։ Ան կը նստի «Գանձանակին դիմացը» եւ նկատի կ՚առնէ «Ինչպէս ժողովուրդը կու տայ» սովորութեամբ թէ ուշադրութեամբ, չկամենալով թէ ուրախութեամբ, նուազագոյն թէ առաւելագոյն չափով։ Ան կը նկատէ, արդեօ՞ք տուրքը տալու պէս, դժկամութեամբ կու տան, եթէ ոչ տրուածը շնորհակալական, երախտագիտական նուէր մըն է։ Մեր տալը ըլլալու է սիրոյ եւ շնորհակալական արտայայտութիւն, որովհետեւ Աստուած շատ ու շատ բաներ շնորհած է մեզի ու կը շարունակէ պարգեւել։ Քրիստոնեան, հաւատացեալը ինչպէս որ կու տայ Աստուծոյ, այդ իրական ու ճշմարիտ չափանիշն է իր սրտին ու նկարագրին։ Անշուշտ մեծ տարբերութիւն պիտի ընէ, երբ տալէ առաջ գիտակցինք որ մենք  «Գանձանակին դիմացը» նստողին սիրալիր նայուածիքին տակն ենք, Անոր աչքերը «Կրակի բոցի պէս» են (Յայտ. 1:14)։

Բ. Յիսուս կը տեսնէ ու կ՚արժեւորէ հարուստներու մեծ նուէրները.—

41-րդ համարը կ՚ըսէ, «Շատ հարուստներ շատ բաներ ձգեցին», եւ 44-րդ համարը «Ամէնը իրենց աւելցածէն ձգեցին»։

Աստուածաշունչի ժամանակ հաւատացեալներ առջեւ գալով, հրապարակաւ իրենց նուէրները գանձանակին մէջ կը դնէին, յաճախ կ՚ընէին ցոյց տալով իրենց տուածը։ Մեծ գնահատանք կար երբ նուէրը մեծ էր, եւ անշուշտ նուազ գնահատանք, երբ նուէրը փոքր էր։ Հոս ըսուած է «Շատ հարուստներ շատ բան ձգեցին»։ Ի՜նչ շքեղութիւն է մեծ գումարներ տալու կարողութիւնը ունենալ, եւ ոչ միայն կարողութինը ունենալ, նաեւ գործնականսպէս կատարելը։

Ի՜նչ օրհնութիւն է, երբ Աստուած ոմանց վստահած է հարստութիւն եւ անոնք լաւ տնտեսներ, վերակացուներ են։ Քրիստոնէական ծառայութիւնը տարիներու ընթացքին աճած է, շնորհիւ հարուստ հաւատացեալներու ազատօրէն եւ առատօրէն տալուն։ Եթէ հաւատացեալներ սորվին եւ ըլլան նուիրուած ու հնազանդ տնտեսներ, անշուշտ առատ նիւթական պիտի ըլլայ թէ տեղական եւ թէ միսիոնարական դաշտին համար։

Գ. Յիսուս կը տեսնէ ու կը հաշուէ թանկագին, փոքր նուէրները.—

42-րդ համարով «Աղքատ որբեւայրի մըն ալ եկաւ, ու երկու լումա ձգեց»։ Անոր նուէրին նիւթական արժէքը շատ ջնջին էր, հաւանաբար բազմութիւնը նոյնիսկ տրուածը նկատի չառաւ։ Այսուհանդերձ, ան Յիսուսի շրթունքներէն ստացաւ մեծ գնահատանք։ Որքա՞ն շնորհալի էին գնահատանքի Իր խօսքերը։ Շատեր խորհեցան թէ անոր նուէրը հաշուելու շատ փոքր է, բայց Յիսուս տեսաւ, որպէս այդ օրուան մեծագոյն նուէրը։

Որբեւայրիին նուէրը մեզի կը սորվեցնէ թէ չտալու պատճառ չկայ։ Թերեւս կ՚ըսենք, իմ եկամուտս շատ փոքր է, կամ եկեղեցին իմ դրամիս պէտք չունի։ Բայց ի՜նչ օրհնութիւն կու գայ Աստուծոյ գործին ամէնուրէք, եթէ մենք նախ մէկ կողմ դնենք ինչ որ Իրեն կը պատկանի, «Եւ ոչ թէ որչափ մենք կը յուսայինք, հապա անձերնին ալ տուին առաջ Տէրոջը եւ ետքը մեզի՝ Աստուծոյ կամքովը» (Բ. Կորնթ. 8:5)։

Դ. Տէրը կը չափէ մեր նուէրը, ոչ տրուածով այլ պահուածով.—

Որքա՜ն տարբեր է երկինքի թուաբանութիւնը, երկրի վրայ մեր գիտցածէն (43,44 համարներ)։ Յիսուսի համար տալուն որակը աւելի է քան տրուածին քանակը, եւ օրինակը որ Յիսուս գործածեց առատաձեռնութիւն սորվեցնելու համար, այն անձը չէր որ հարուստ էր եւ շատ ունէր, հապա կին մը, որբեւայրի էր ու աղքատ։ Յիսուս գնահատեց իրեն, իր տրուածին որակին համար եւ ըսաւ թէ ան այդ օրը աւելի տուաւ Աստուծոյ քան ոեւէ անձ։ Մարդ մը կրնայ հազար տոլար տալ Աստուծոյ գործին, բայց եթէ ան դրամատան մէջ կամ տունը պահած հարիւր հազար ունի, տակաւին իրեն կը մնայ իննսունինը հազար։ Իսկ կինը եթէ շաբաթը տասը տոլար ստացաւ ու տուաւ իր տասանորդը, արդեօ՞ք որ գումարը աւելի մեծ է։ Յստակօրէն որբեւայրիին տուածը աւելի մեծ է քան հարուստինը։ Մէկը մէկ հարիւրերորդը կու տայ, իսկ միւսը տասանորդը։ Աստուած հաւատարիմ է ու կը խոստանայ աւելին տալ, «Եւ իմ Աստուածս ձեր ամէն պիտոյքը պիտի լեցնէ Իր ճոխութեանը չափովը փառքով՝ Քրիստոս Յիսուսի ձեռքով» (Փիլ. 4:19)։

Ե. Նուիրուած տալուն գաղտնիքը գիտակցութիւնն է, թէ ինչ որ ունինք Աստուծոյ կը պատկանի.—

Այս անանուն որբեւայրին իր բոլոր ունեցածը տուաւ։ Յիսուս 44-րդ համարով կ՚ըսէ, «Բայց ասիկա իր չքաւորութենէն՝ ունեցածին բոլորը ձգեց, իր բոլոր ապրուստը»։

Որպէս Քրիստոնեայ ես պէտք ունիմ ճանչնալու եւ հասկնալու այդ, այսինքն կալուած եւ դրամ, ամէն բան Աստուծոյ կը պատկանի։ Իմ տունս, իմ զաւակներս, իմ ինքնաշարժս, իմ դրամս, ասոնք իմս չեն, ալյ Իրենը։ Ես պարզապէս տնտես մըն եմ։ Եթէ այս սկզբունքը կիրարկեմ, պիտի չըսեմ, «Որքա՞ն տամ Իրեն», հապա «Իր դրամէն Աստուած որքա՞նը կ՚ուզէ որ պէտքերուս համար պահեմ»։

Աղքատ որբեւայրին այնչափ սիրեց Աստուծոյ, որ տուաւ «Բոլոր ապրուստը»։ Այդ իրական առատաձեռնութիւն է, տալ զոհաբերութեամբ։ Կնկան ունեցածը իսկական հաւատք էր, որովհետեւ իսկական հաւատքն է որ բոլորը կու տայ, եւ ապա կը վստահի Աստուծոյ Իր պէտքերուն համար։ Որոշապէս այս բոլորին գաղտինքը կը կայանայ թէ ան Աստուծոյ կու տայ, եւ ոչ թէ տաճարին կամ եկեղեցիին։

Մինչ կը ձգէր իր ջնջին, բայց սքանչելի նուէրը գանձանակին մէջ, իր սիրտը կ՚ըսէր, «Գոհութիւն Աստուծոյ՝ Անոր անպատում պարգեւին համար» (Բ. Կորնթ. 9:15)։

Արդեօք դուն ունեցածիդ ինչպէ՞ս կը մօտենաս։

© 2024 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 32,  Թիւ 251

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Երբ ինքնաշարժովդ դէպի արեւելք կամ հիւսիս կը ճամբորդես, ճամբուն վրայ կը հանդիպիս գրութիւններու, ուր Աստուածաշունչէն համարներ արձանագրուած են, կամ հոգեւոր գրութիւններ, ինչպէս «Տասնաբանեան», «Յիսուս Շուտով Կու Գայ», «Պատրաստուէ Աստուածդ Դիմաւորելու» եւայլն։ Ասոնք Աստուծոյ յատկացուած «ծանուցումներ» են։ Ժայռի մը վրայ մէկը գրած է «Յիսուս է պատասխանը», ուրիշ մը աւելցուցած է «Ի՞նչ է հարցումը։»

Նմանատիպ խօսքեր արձանագրուած են նաեւ ինքնաշարժներու վրայ։

Ինչո՞ւ Յիսուսին հետեւիլ, երբ Ան միայն կարգ մը ներքին կարօտութիւններու կը պատասխանէ, որոնք ուրիշ ոչ մէկ կերպով գոհացնող կրնան ըլլալ։

Հետաքրկրականօրէն Հին Կտակարանն է ուր գլխաւորաբար հարցումներ կը ծագին եւ կերպով մըն ալ անոնց պատասխանները կը տրուին։ Այս գրութիւնով երեք հարցումներու վրայ կը կեդրոնանանք.—Ես կարեւորութիւն ունի՞մ, Աստուած իրապէս կը հոգա՞յ, Ինչո՞ւ Աստուած չի միջամտեր։

Ասոնք իմ հաւատքիս ազդող հարցումներ են։ Ինծի համար եթէ Յիսուս է պատասխանը, ուստի Ան կերպով մը պէտք է խօսի եւ պատասխանէ այս հարցումներուն։

Ա. Ես Կարեւորութիւն Ունի՞մ.—

Ահաւասիկ «Գինկ» (Super King) մարգէթը մտած եմ եւ շուրջս կը նայիմ, տարբեր մարդիկ, տարբեր շարքերու մէջ եւ տարբեր ապրանքներով հետաքրքրուած։ Մէկը կ՚առնէ լէպնի մը, ուրիշ մը տոպրակ մը գետնախնձոր։ Կորագամակ կին մը ձեռքը վարունգին ու լոլիկին երկնցուցած է։ Ու ես կեցած, ինքզինքիս կը հարցնեմ, Աստուած այս բոլորին անուններովը կը ճանչնա՞յ, իսկապէս ասոնք բոլորն ալ Աստուծոյ համար կարեւորութիւն ունի՞ն։

Երեկոյեան հեռատեսիլին առջեւ եմ, կը դիտեմ վիժումի դէմ պայքարող անձերը եւ անոնց դէմ կատարուած մեծ թիւով ցոյցերը։ Ըստ լուրերու, տարեկան վեց միլիոն չծնած մանուկներ կը սպաննուին, որոնցմէ ամէն մէկուն մէջ Աստուծոյ պատկերը կը հանգչի։ Աստուած ի՞նչ կը մտածէ, արդեօք Իրեն համար անոնք կարեւորութիւն ունի՞ն։

Բազմամիլիոն աստղերու եւ մոլորակներու քով, անձ մը, անձեր նշանակութիւն, կարեւորութիւն ունի՞ն։

Սաղմոսերգուն երբ աստղերը կը դիտէր ըսաւ, «Երբ տեսնեմ երկինքը…մարդը ի՞նչ է որ զանիկա կը յիշես»։ Հին Կտակարանի ամէն մէկ գիրքը այս հարցումին շուրջ կը դառնայ։ Հրեայ գերիներուն Եգիպտոսի մէջ ունեցած տառապանքը, դժուարութիւն կու տար անոնց հաւատալու Մովսէսի խօսքերուն, թէ իրապէս Աստուած  հետաքրքրուած է իրենցմով։ Յոբի ընկերներուն ծաղրանքը ուրիշ օրինակ մըն է, նաեւ Ժողովողի խօսքերը, «Արեւուն տակ բան մը կա՞յ, արդեօք ամբողջ կեանքը անիմա՞ստ է»։

Միւս կողմէ Եսայ. 49-էն համար մը կ՚ըսէ, «Իմ ափիս մէջ նկարած եմ քեզ»։ Այս համարը որպէս նիւթ տրուած էր, որպէսզի համագումարի մը համար պատրաստուիմ։ Չէի ուզեր, սակայն բացասական պատասխանելէ առաջ այդ մարգարէութիւնը բացի ու կարդացի, ծայրէ ծայր։ Յայտնաբերեցի որ Աստուած այս յայտարարութիւնը կատարեց տառապող մարդոց։ Երուսաղէմը տակն ու վրայ էր, Բաբելոնի զինուորները մտած էին տաճարը եւ այս անգամ Աստուած չազատեց իրենց։ Անոնք շղթայակապ Բաբելոն տարուեցան։

137րդ սաղմոսը կ՚արտայայտէ ժամանակակից Աստուծոյ ժողովուրդին հոգեվիճակը, «Բաբելոնի գետերուն քով, հոն կը նստէինք, ու Սիօնը մտքերնիս բերելով կու լայինք…»։

Մենք Աստուծոյ համար կարեւորութիւն ունի՞նք։

Ինչպէս կ՚ըլլայ դարերու ընթացքին ժողովուրդներ կը տեղահանուին, կը ջարդուին, Սուտանցիներ, Հայեր, Հրեաներ, Ուքրանացիներ, Քրիսոտնեայ Պաղեստինցիներ եւ Արցախցիներ։ Արդեօք Եսայ. 49:14-ը իրականութի՞ւն է, «Բայց Սիօն ըսաւ Եհովա զիս թողուց, եւ Տէրը զիս մոռցաւ»։ Ահա Աստուած այս ժողովուրդներուն ուխտելով կ՚ըսէ, «Միթէ կինը իր կաթընկեր մանուկը կրնա՞յ մոռնալ…թէեւ անոնք մոռնան, բայց ես քեզ պիտի չմոռնամ»։ Որովհետեւ, «Ահա ես քեզի իմ ձեռքիս մէջ նկարագրեցի…»

Եսայի մարգարէն աւելի յատուկ պատասխան մը կու տայ, ցոյց տալով թէ Աստուած երկիր չի գար փոթորիկով եւ ոչ ալ կրակով, հապա «Կոյսը պիտի յղանայ եւ Որդի մը պիտի ծնանի եւ պիտի կոչուի Էմմանուէլ, Աստուած մեզի հետ»։

Ներկայիս Մեսիան սիրոյ գաւազանով կը կառավարէ։ Ծնունդի յիշատակումը կը պատասխանէ, «Արդեօք մենք կարեւո՞ր ենք» հարցումին։ Անիկա հոս երկրի վրայ երեսուներեք տարիներ մեզի նման եղաւ ու պատասխանեց հարցումին Իր անզուգական պատմութիւններով ու գերբնական հպումներով։ Այո՛, Աստուած հետաքրքրուած է մեզմով։ Բացառիկ պարագայ մը կայ, երբ  վարագոյրը կը բացուի տեսանելի աշխարհին եւ անտեսանելիին միջեւ, Յիսուս կ՚ըսէ, Հրեշտակները կ՚ուրախանան երբ մեղաւոր մը դարձի կու գայ։

Բ. Աստուած Իրապէս կը Հոգա՞յ .—

Իսկ Իր լռութիւ՞նը։ Անշուշտ կը հոգայ, յատուկ ու որոշ պատասխանը Յիսուս է։ Յիսուս ցաւին ու տառապանքին փիլիսոփայական պատասխան մը չէ տուած այլ տուած է արցունքով դէմք մը։ Հոգ չէ թէ կը կարդամ Աստուածաշունչը, կամ կը նայիմ Հին Կտակարանի եւ Նորի հսկայական տարբերութեան, կը հանդիպիմ կասկածի եւ յուսահատութեան խօսքերու։ Երեմեայ, Ամբակումայ եւ Յոբ նոյն ցաւի նիւթն է որ կը շօշափեն։ Նոյնպէս, սաղմոսներուն գրեթէ կէսը մութ պատկեր մը կը ներկայացնեն։ Այո Նոր Կտակարանով պատկերը այդքան ալ արմատական փոփոխութիւն չունենար, բայց Յիսուսի ներկայութիւնը կ՚ըլլայ Աստուծոյ դէմքը։ Եթէ մէկը կ՚ուզէ գիտնալ թէ Աստուած ինչպէ՞ս կը զգայ երբ երկիրը կը հառաչէ, պէտք է նայի Անոր դէմքին։

Յակոբոս, Պետրոս եւ Յովհաննէս հետեւեցան Յիսուսի այնքան ժամանակ եւ Անոր դէմքին արտայայտութիւնները հիմնականօրէն գծուեցան իրենց մտքերուն վրայ։ Նայելով Յիսուսի պատասխաններուն, հարիւրապետին, կոյրին, հիւանդ կնկան եւ ուրիշներու, սորվեցան Աստուծոյ զգացումը երբ մարդիկ կը տառապին։ Ոչ, ոչ Յիսուս չլուծեց «ցաւի» հարցը, միայն քանի մը հոգի բժշկեց ու այդ ալ երկրագունդին մէկ անկիւնը, սակայն կտրականապէս հայթայթեց «Միթէ Աստուած կը հոգա՞յ» հարցումին պատասխանը։

Երեք անգամներ տառապանքն ու ցաւը Յիսուսի արցունքներուն պատճառ եղան։ Արդեօք շատ կ՚ըլլա՞յ երբ ըսենք «Աստուած մարդոց կը հոգայ»։

Թէեւ ցաւի հարցին պատասխան չենք ստանար, փոխարէն խորհրդաւոր հաստատումը կ՚ունենանք, Ան մեզի հետ կը տառապի։ Յիսուսի պատճառով կրնամ վստահիլ Աստուծոյ, Ան իմ վիճակս կը հասկնայ։ Վստահ եմ, ես կարեւոր եմ եւ արժէք ունիմ Իրեն համար։

Գ. Ինչո՞ւ Չի Միջամտեր.—

Հրեաներու պատմութեան մէջ, որոշ պահեր ծագած է հարցումը, «Ինչո՞ւ Աստուած չի միջամտեր»։

Պահ մը նկատի առնենք այն բազմութիւնը Սինա անապատին մէջ հրաշալիօրէն ունեցաւ սնունդ եւ ջուր, ու Աստուծոյ տեսանելի ներկայութիւնը իրենց վրայ կը սաւառնէր ամպի ու կրակի սիւնով։ Անոնք նման «ինչո՞ւ» չունէին։

Քիչ մը ետ երթալով, քանի մը տարիներ ամբողջ սերունդը կասկածողներ էր, ներառեալ Մովսէս։ Քանի քանի անգամներ հրեաներ աղաղակեցին,  «Ինչո՞ւ Աստուած բան մը չ՚ընէր»։

Եղիա մարգարէն ալ նման կասկածողներու բազմութիւն մը ունեցաւ, սակայն Կարմեղոս Լերան վրայ լռեցուց անոնց։ Ետքը քարայրին մէջ նոյն հարցումը հարցուց, «Ինչո՞ւ Աստուած բան մը չընէր Աքաաբին ու անոր սարսափելի կնկան»։

Մաղաքիա Հին Կտակարանի վերջին ձայնն է եւ այդ գիրքը պատշաճ նախաբանն է գալիք չորս հարիւր տարիներու, որոնց ընթացքին Աստուածաշունչը լուռ է։ Թերեւս այս նուազ ակնկալութիւններու շրջանն է։ Արդեօք Աստուած մոռցա՞ծ էր ողորմած ըլլալ։

Ինչո՞ւ Աստուած բան մը չընէր, հայերու կողքին ուրիշ ժողովուրդներ ալ կը հարցնեն։

Հրեաներ ու Քրիստոնեաներ նոյն պատասխանը ունին, միայն մէկ տարբերութեամբ։ Հրեաներ կը հաւատան որ Աստուած, Մեսիան ղրկելով պիտի գործէ, իսկ Քրիստոնեաներ կը հաւատան ուր Աստուած Մեսիան ղրկելով գործած է, եւ անգամ մըն ալ պիտի գործէ կրկին ղրկելով, այս անգամ զօրութեամբ եւ փառքով։

Որոշապէս Աստուած կը գործէ, դուն եւ ես հաւատանք ու կառչինք Իրեն։


© 2023 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 31,  Թիւ 250

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Եսայ. 40:1-31

Մարգարէն ըսաւ անոնց եւ այսօր կ՚ըսէ մեզի «Ձեր աչքերը ձեր անձերէն հեռացուցէք ու նայեցէք մեծ, հզօր Աստուծոյն»։

Նման հին օրերու Իսրայէլին, երբ կը դիմագրաւես դժուար պարագայ մը, անկարելի ապագայ մը, անլուծելի, թնճկոտ հարց մը, պէտք է ընես ինչ որ իրենք ըրին, եւ յիշեցուր անձիդ թէ հզօր Աստուած մը ունիս։ Արդեօք դուն ո՞ւր կը տեսնես Անոր վսեմութիւնը։

Պէտք է ըսել եւ ընդունիլ որ Աստուած մեր պարագաներէն շատ մեծ է։

Ա. Պարագաներ մեր ետեւն են.—1:11

Երբ Բաբելոնի մնացորդը ետեւ նայեցաւ, անոնք տեսան ձախողութիւն, յուսահատութիւն եւ մեղք, պէտք ունէին քաջալերութեան։ Ահա այդ պահուն չորս ձայներ լսուեցան, անոնցմէ ամէն մէկը յատուկ պատգամով, որոնք ուղղուած էին այս կարօտեալ ժողովուրդին։

ա. Ներումի Ձայնը.— 1-2 «Մխիթարեցէք Իմ ժողովուրդիս»

Ժողովուրդը մեծապէս մեղանչած էր Տէրոջը դէմ իրենց կռապաշտութեամբ, անարդարութեամբ, անբարոյականութեամբ եւ Իր պատգամաբերներուն դէմ անտարբերութեամբ։ Սակայն անոնք տակաւին Իր ժողովուրդն էին եւ որոշապէս Ան կը սիրէր զիրենք։ Աստուած թէեւ կը խրատէր, բայց չէր լքեր։

Աստուած խրատեց զիրենք։ Մենք պէտք չէ մեղք գործենք, անշուշտ գիտակցելու ենք որ Աստուած միշտ պատրաստ է ներելու, «Եթէ խոստովանինք մեղքերնիս, հաւատարիմ ու արդար է անիկա մեր մեղքերուն թողութիւն տալու, եւ մեզ բոլոր անիրաւութենէ սրբելու» (Ա. Յովհ. 1:9):

բ. Նախախնամութեան ձայնը.— 3-5 «Տէրոջը Ճամբան պատրաստեցէք»

Հրեաներ մինչ վերադարձան Երուսաղէմ, տաճարը վերաշինելու, իրենց առջեւ դժուար ճամբայ ունէին, սակայն Աստուած իրենցմէ առաջ կ՚երթար, որպէսզի ճամբան պատրաստէ։ Այստեղ նկարագրութիւնն ու պատկերը դեսպանի պատկերն է, գալիք թագաւորին ճամբան կը պատրաստէ ու արգելքները կը վերցնէ։ Եսայեայ մարգարէութեան մէջ յաճախ կը հանդիպինք «ճամբայ» պատկերին։ Պէտք է ըսել թէ վերջինը Յովհաննէս Մկրտիչի ծառայութիւնն էր, մինչ ան Յիսուսի ծառայութեան համար ճամբան պատրաստեց։

Հոգեւորապէս խօսելով, Իսրայէլ  անապատին մէջ էր երբ Յիսուս եկաւ, Անոր գալովը Աստուծոյ փառքը եկաւ։

Դէպի ետ ճամբան այդքան ալ դիւրին չէ, բայց երբ Աստուծոյ կ՚ապաւինինք, աւելի կը դիւրանայ։

 գ. Խոստումի ձայնը. — 6-8 «Ամէն մարմին խոտ է»

Ինչպէս որ Ասորեստանը գնաց աշխարհի թատերաբէմէն, հիմա Բաբելոնը կ՚երթայ։ Խոտի նման ազգերն ու իրենց առաջնորդները իրենց բաժինը կատարելով, կը չորնան ու կը մեկնին, սակայն Աստուծոյ Խօսքը յաւիտեան կը մնայ, «Չարերուն համար մի՛ նեղանար, անօրէնութիւն գործողներուն մի՛ նախանձիր, վասնզի անոնք խոտի պէս շուտով պիտի կտրուին, ու կանաչ խոտի պէս պիտի չորնան» (Սաղմ. 32:1-2): Իսրայէլ երբ սկսաւ իր երկար ճամբորդութեան դէպի տուն, ան կրնար Աստուծոյ խոստումներուն ապաւինիլ։

 դ. Խաղաղութեան ձայնը. — 9-11 «Քու ձայնդ ոյժով բարձրացուր»

Հիմա երբ ազգը մագլցելով ձորէն դուրս կու գար եւ կը բարձրանար լեռան գագաթը յայտարարելու իր յաղթանակը թշնամիին վրայ։ Բարի լուր բերել, կը նշանակէ, բարի լուր քարոզել։ Այդ օրերուն բարի լուրը Բաբելոնի պարտութիւնն էր ու Հրեայ գերիներու ազատութիւնը։ Այսօր բարի լուրը մեղքն ու սատանան Յիսուս Քրիստոսով պարտութեան մատնելն է, եւ փրկութիւն Անոր վստահողներուն։ Աստուծոյ բազուկը պատերազմը շահելու համար զօրաւոր է, նաեւ նոյն բազուկը սիրոյ բազուկ է, կրելու Իր յոգնած գառնուկները։ Ահաւասիկ որոշ բարի լուր մը Յուդայի քանդուած քաղաքներուն։

Բ. Մեր առջեւ եղած պարագաները.—12-26 «ո՞վ քննեց Տէրոջը Հոգին»

Հրեաները քիչ էին, միայն մնացորդ մը եւ իրենց դիմաց երկար ու դժուար ճամբորդութիւն մը կար։ Ասորեստանի, Բաբելոնի եւ Պարսկաստանի յաղթանակները այն տպաւորութիւնը թողուցած էին, որ թէեւ հեթանոսներու աստուածները կեղծ ու սուտ էին, սակայն անոնք Իսրայէլի Աստուծմէն աւելի զօրաւոր էին։ Եսայի անոնց կը յիշեցնէ Աստուծոյ հզօրութիւնը։ Երբ Աստուծոյ մեծութիւնը տեսնելով Անոր կը կառչիս, ապա կեանքի մէջ ամէն բան իր ուրոյն տեղը կը տեսնես։

• Աստուած երկրի վրայ եղած բաներէն աւելի մեծ է (12-20) կամ որեւէ բանէ որ երկինքի մէջ է (21-26) Ինքն է երկրի շրջանին վրայ նստողը, ստեղծագործութիւնը ցոյց կու տայ Իր իմաստութիւնը ու զօրութիւնը։ Անիկա ազգերէն ու անոնց աստուածներէն աւելի մեծ է։ Երկիրը ստեղծեց ու երկինքի գահին վրայ կը նստի, ոչ մէկ բան հաւասար է մեր Աստուծոյն։

Յաջորդ անգամ երբ կը փորձուիս խորհելու որ աշխարհ Աստուծմէ աւելի մեծ է, յիշէ 15րդ համարը, «Ահա ազգերը դոյլէն կաթած կաթիլի պէս են, ու կշիռքի մէջի մանր փոշիին պէս կը սեպուին»։

Աստուած անձնապէս քեզ կը հոգայ, Ան գիտէ բոլոր աստղերուն անունները, նաեւ քու անունդ։ Նոյն Աստուածը որ կը հաշուէ եւ կ՚անուանէ աստղերը, կրնայ բժշկել կոտրած սրտերը։

Երբ պարագաներուդ եւ վիճակներուդ մէջէն Աստուծոյ նայիս, Ան հեռու եւ փոքր պիտի թուի, բայց երբ հաւատքով պարագաներուդ նայիս Աստուածոյ մէջէն, Ան շատ մօտ պիտի գայ եւ Իր մեծութիւնը քեզի պիտի յայտնէ։

Գ. Մեր մէջ եղած պարագաները…27-31 «Իմ Ճամբաս Տէրոջմէ ծածկուեցաւ, Անոր իմաստութիւնը չքննուիր»

Ազգը փոխանակ Աստուծոյ փառաբանելու, կը գանգատէր, Անոր վարուելակերպը տգիտութեամբ լեցուն էր, թէ Ան իրենց պարագաները չի գիտէր եւ նաեւ հետաքրքրութիւն չունի իրենց խնդիրներով ու դժուարութիւններով։ Հրեաներ փոխանակ տեսնելու բաց դուռը, անոնք միայն տեսան երկար ճամբայ մը եւ գանգատեցան, ճամբորդութեան համար զօրութիւն չունին, սակայն Աստուած իրենցմէ կը խնդրէ անկարելին կատարել։

Աստուած գիտէ ինչպէ՞ս կ՚ըզգանք եւ ի՞նչ բաներէ կը վախնանք, ու Ան կարողութիւն ունի ամէն պէտքի հաղորդ ըլլալ։

Մենք, ես եւ դուն, մեր զօրութեամբ Աստուծոյ բնաւ պիտի չհնազանդինք, բայց կրնանք միշտ Իրեն ապաւինիլ որ հայթայթէ պէտք եղած զօրութիւնը, «Ամէն բանի կարող եմ Անով որ զիս զօրացուց» (Փիլ. 4:13)։ Երբ մեր անձին վստահինք, պիտի թուլնանք եւ իյնանք, սակայն եթէ հաւատքով Տէրոջը սպասենք, մեր ճամբորդութեան համար զօրութիւն պիտի ստանանք։ «Սպասէ» բառը չենթադրէր նստիլ ու բան մը չընել, այլ կը նշանակէ յուսալ, Անոր նայիլ մեր պէտքերուն համար (Եսայ. 26:3), այս կ՚ենթադրէ խոկալ ու կեդրոնանալ Իր նկարագրին ու Իր խոստումներուն վրայ, աղօթելով ու Իր փառքը փնտռելով։ Եւ «նորոգել» բառը կը նշանակէ «փոխել», նման հին հագուստը հանելուն ու նորը հագնելուն։ Մեր տկարութիւնը կը փոխենք Իր զօրութեան։

Հազար մղոն ճամբորդութիւնը կը սկսի մէկ քայլով։ Հաւատքի հերոսները միշտ ալ բարձր սաւառնողներ չէին, անոնք յաճախ համբերութեամբ սպասեցին։

Ես եւ դուն մինչ Աստուծոյ կը սպասենք, Ան կարողութիւն կ՚ընծայէ ոչ միայն բարձրերը թռչիլու եւ արագ վազելու, այլ նաեւ կարողութիւն կու տայ երկար քալելու։

Երանի քալողներուն, որոնք պիտի հասնին իրենց նպատակակէտին։

 

© 2023 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 31,  Թիւ 249

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

«Բայց ես քաւլիցի որ Տէրոջը դէմ մեղք գործեմ, ձեզի համար աղօթք ընելէ ետ կենալով…»  – Ա. Թագ. 12:23

Ի՞նչ է այն մեղքը որ մեր կեանքերուն մէջ հասարակաց է։

Վստահ եմ թէ հաւատացեալներու մեծամասնութիւնը կ՚ընդունի թէ իրենց աղօթքի կեանքն է իրենց ձախողած կողմը։

Աստուած մեզի պարգեւած է աղօթելու կերպեր եւ քաջալերութիւն, խոստումներ եւ օրինակներ, նաեւ աղօթելու պատուէր։ Այսուհանդերձ խոստովանելու ենք, մենք շատ քիչ կ՚աղօթենք։ Մերթ ընդ մերթ կ՚ընդունինք մեր աղօթքի կեանքին տկարութիւնն ու անազդու վիճակը։ Արդեօք երբեւիցի խորհա՞ծ ենք թէ չաղօթելը մեղք է։

Մեր բնաբան համարը կը յստակացնէ թէ աղօթքի անտեսումը, անհոգութիւնը կամ մեր կեանքերուն մէջ նախապատիւ չընելը, Տէրոջը առջեւ մեզ յանցաւոր կ՚ընէ։

Թերեւս կ՚օգնէ այս պահուն հարցնել։ Ի՞նչ է այն մեղքը որ հաւատացեալներուս մէջ հասարակաց է։ Ուշադի՛ր, հպարտութիւնը կամ ստախօսութիւնը չէ, ոչ ալ չարութիւնն ու ատելութիւնը, կամ Խօսքը չկարդալը, հաղորդակցութեան պակասը, նոյնիսկ չծառայելն ու չաճիլը, հապա չաղօթելը, աղօթքի զանցառութիւնը եւ սակաւ աղօթելը։

Եկեղեցական համագումար մը կար, որու ընթացքին հարցուեցաւ, «Կէս ժամ աղօթողներ ձեռքերնին բարձրացնեն», մէկ ձեռք բարձրացաւ, «Որո՞նք 15 վայրկեան կ՚աղօթեն», քանի մը ձեռքեր բարձրացան։ Ետքը յստակացաւ որ մեծամասնութիւնը մօտաւորապէս 5 վայրկեան կ՚աղօթէ, եւ ոմանք ալ…չեն աղօթեր։

Նկատի առնենք Սամուէլի շինիչ արտայայտութիւնը որ կատարեց Աստուծոյ ժողովուրդին բազմութեան առջեւ, եւ ծանրանանք երկու հարցումներու վրայ.—Ինչո՞ւ չաղօթելը մեղք է, եւ չաղօթելով որո՞ւ դէմ կը մեղանչենք։

 Ա. Ինչո՞ւ չաղօթելը մեղք է.—

Աստուածաշունչը մեղք կը կոչէ զայն։ Աստուածաշունչը կ՚ըսէ ստախօսութիւնը, դառնութիւնը, նախանձը, ագահութիւնն ու անհաւատութիւնը մեղքեր են։ Նոյն Գիրքը կը հռչակէ թէ հաւատացեալը չաղօթելով Աստուծոյ դէմ մեղք կը գործէ։ Այս իրողութիւնը մեզ անձնաքննութեան առաջնորդելու է։ Արդեօք չաղօթելով որքա՞ն մեղանչած ենք։

Անշուշտ շիտակը աղօթելն է։ Առիթով մը Յիսուս առակ մը խօսեցաւ, « … Պէտք է ամէն ատեն աղօթել եւ չձանձրանալ», եւ Պօղոս առաքեալ կը քաջալերէ Թեսաղոնիկէի եկեղեց ին ըսելով, «Անդադար աղօթք ըրէք» (Ա. Թես. 5:17)։ Այս եւ տարբեր համարներէ կը սորվինք թէ շիտակը, աղօթելն է։ Յակոբոս առաքեալ տարբեր, ընդհանրական մօտեցում մը ունի որ կ՚ըսէ, «Ան որ գիտէ բարի բան մը ընել եւ չընէր մեղք կը գործէ» (Յակ. 4:17)։

Հռովմայեցիս 14:23-ը կ՚ըսէ, «Ինչ բան որ հաւատքով չէ, մեղք է»։ Այս կը նշանակէ թէ չաղօթելը անհաւատութեան նշան է։ Եւ Եբրայեցիս 11:6-ը կ՚աւելցնէ, «Առանց հաւատքի անհնար է Աստուծոյ հաճելի ըլլալ»։

Ինչ սարսափելի յանդիմանութիւն էր երբ անառակ որդին հեռու երկիր գացած էր ու իր հօրը հետ հաղորդակցութիւնը կտրած։ Ժամանակ մը վերջ զինք ճանչցողները, չէին ճանչնար որպէս իր հօրը զաւակը, որովհետեւ ան կեանք մը կ՚ապրէր, որուն մէջ հայրը գոյութիւն չունէր։

Չաղօթելու պատճառներէն մէկը աղօթքի զօրութեան անհաւատութիւնն է եւ երկրորդը, կասկածը, Աստուած աղօթքի կը պատասխանէ՞։

Աղօթքը հսկայական փոփոխութիւններ կը բերէ մեր կեանքերուն մէջ: Եթէ կ՚ուզէք թերթատեցէք Աստուածաշունչը եւ արձանագրուած աղօթքներուն եւ պատասխաններուն ցանկը պատրաստեցէք։ Որոշապէս պիտի նկատէք թէ աղօթքը ինչեր ըրած է եւ ինչեր ալ կրնայ ընել։

Ընդունելու ենք որ չաղօթելով, աշխարհը, եկեղեցին եւ մենք մեզ կը զրկենք Աստուծոյ ամենակարող օրհնութիւններէն։

Աբրահամ բարեխօսեց չար Սոդոմի համար եւ Աստուած լսեց ու պատասխանեց։ Ի՞նչ կ՚ըլլար եթէ Աբրահամ չաղօթէր։ Մովսէս Իսրայէլի որդիներուն ազատութեան համար աղօթեց եւ Աստուած նոյնպէս լսեց ու պատասխանեց։ Ինչ կ՚ըլլար եթէ Տէրոջը ծառաները՝ Յեսու, Սամուէլ, Դաւիթ, Եղիա, Եսայի եւ Դանիէլ չաղօթէին։

Աղօթքը կ՚ապահովէ սիրելիներու փրկութիւնը, կը լուծէ բարդ հարցեր, կառավարութիւններ կը փոխէ, հիւանդութիւններ կը բժշկէ, արթնութիւն կը բերէ եւ աւետարանի տարածման կը սատարէ։

Բ. Որո՞ւ դէմ կը մեղանչենք.—

Երեք յստակ պատասխաններ կան, ուշադրութեամբ նկատի առնենք։

1. Աստուծոյ դէմ.—Սամուէլ կ՚ըսէ, «Քաւլիցի որ Տէրոջը դէմ մեղք գործեմ»։ Անշուշտ ամէն մեղք Տէրոջը դէմ է։ Սաղմոսերգուն 51րդ սաղմոսով կ՚ըսէ, «Քեզի, միայն քեզի դէմ մեղանչեցի», իրողութեան մէջ Դաւիթ մեղանչեց կնկան դէմ, անոր ամուսինին, զինուորներուն եւ ամբողջ ազգին դէմ, սակայն նախ մեղքը Աստուծոյ դէմ էր։ Նոյն ճշմարտութիւնը կը նկատենք Ղուկ. 15-ի մէջ, երբ անառակը տուն եկաւ ու ըսաւ «Մեղք գործեցի երկինքի դէմ եւ քու առջեւդ»։ Ան մեղանչած էր կիներու դէմ, երբ վատնած էր հօրը դրամը, այսպէս կոչուած ընկերներու դէմ, յոռի օրինակ եղած էր։ Բայց նախ մեղանչած էր հօրը դէմ։ Անաղօթք կեանքը կ՚անդամալուծէ Աստուծոյ բազուկը, իսկ աղօթքով լեցուն կեանքը ճանապարհներ կը բանայ։
2. Ուրիշներու դէմ.—Սամուէլ կ՚ըսէ, «Քաւլիցի…ձեզի համար չաղօթելով»։Այսօր, դուն եւ ես կ՚ապրինք աշխարհի մը մէջ ուր հոգեւոր ու բարոյական անկման վիճակներ կան։ Արդեօք բան մը կա՞յ որ կրնանք ընել օգնելու մեր շուրջիններուն։ Այո՛, կրնանք, կրնանք աղօթել։ Եւ մինչ կ՚աղօթենք կ՚ապահովենք  մեծ Բժիշկին բժշկարար հպումը։ Չաղօթել ուրիշներու համար զրկել է զիրենք Աստուծոյ օգնութենէն, զօրութենէն, շնորհքէն եւ օրհնութիւններէն։ Չաղօթելով սիրելիներուդ, գործակիցներուդ եւ ազգակիցներուդ համար, անոնց դէմ կը մեղանչես։
3. Մեզի դէմ.—Յաճախ կ՚ըսենք «Աղօթքը վիճակներ կը փոխէ» եւ շիտակ է, բայց պէտք է ըսենք, Աղօթքը աղօթողը կը փոխէ։ Առաջին արդիւնքը, Աստուծոյ հետ աւելի խորունկ յարաբերութեան ցոլացումն է։

Պտղաբեր, յաղթական, ուրախ եւ սուրբ Աստուծոյ զաւակ մը ըլլալու համար, պէտք է լաւագոյնս օգտագործենք շնորհքի Գահը, այն ատեն բոլորս ալ զօրութիւնով եւ Հոգիով լեցուած կեանքեր կ՚ունենանք։

Երկու քայլեր առնելու ենք.—Անկեղծ խոստովանութիւն եւ անձնական որոշում: Որոշապէս Սամուէլի օրինակին հետեւելու ենք, «Չեմ գիտեր ուրիշներ ինչ կ՚ընեն, ես գիտեմ ինչ պիտի ընեմ…»։

Ծրագրէ օրական առանձին աղօթքի ժամանակ ունենալ, սկսիր Աստուածաշունչէն կարդալով, նիւթեր ներկայացուր, պարզութեամբ մօտեցիր ( ինչպէս զաւակը հօրը կը մօտենայ), խօսիր Իր հետ ամէն բանի մասին։

Աղօթելը արդիւնարար է, իսկ չաղօթելը կործանարար։

Դուն աղօթող հայորդի մը եղիր։

 

© 2023 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 31,  Թիւ 248

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

NEWS RELEASE
________________________________________________________________

Contact:  Anna Stefanidi

Phone:   (818) 507-7400

Email:     aebc.vbs@gmail.com                                              For Immediate Release

AEBC Invites Children to Stellar VBS: Shine Jesus’ Light!

 

Glendale, CA – A summer kids’ event called Stellar VBS will be hosted at Armenian Evangelical Brethren Church from June 26 to June 30. At Stellar, kids discover how they can shine Jesus’ love and hope in everyday life! Kids participate in memorable Bible-learning activities, sing catchy songs, play teamwork-building games, make and devour yummy treats, experience one-of-a-kind Bible Adventures, collect Bible Memory Buddies to remind them of Jesus’ light, and test out Sciency-Fun Gizmos they’ll take home and play with all summer long. Plus, kids will learn to look for evidence of God all around them through something called God Sightings. Each day concludes with a Cosmic Closing that gets everyone involved in living what they’ve learned. Family members and friends are encouraged to join in daily for this special time at 6:40pm.

Kids at Stellar VBS will join a missions effort to provide Bibles for families in Africa, Latin America, and the Middle East.

Stellar is for kids from Pre-K to entering 6th grade and will run from 4 PM to 7 PM each day. For more information, call (818) 507-7400.

Սաղմոս Բ.

Ստեղծագործութեան առաջին պահերէն սկսած են տարբեր տեսակի եւ տարբեր տարողութեամբ տագնապներ, ըլլայ այդ անձնական կամ հաւաքական կեանքի մէջ:

Քննական ակնարկ մը պտտցնելով երկրորդ սաղմոսին վրայ, հետաքրքականօրէն մեր առջեւ կը բացուին ուշագրաւ ճշմարտութիւններ:

Առաջին սաղմոսը կը շեշտէ Աստուծոյ օրէնքը, իսկ երկրորդը կը կեդրոնանայ մարգարէութեան վրայ: Առաջին սաղմոսով ժողովուրդը Աստուծոյ օրէնքին կը հաճի, իսկ երկրորդ սաղմոսի ժողովուրդը կ’ըմբոստանայ: Առաջին կը’սկսի երանի-ով, իսկ երկրորը կը վերջանայ երանի-ով:

Առաջին սաղմոսը նոր կտակարանին մէջ չէ մէջբերուած, մինչ երկրորդը նուազագոյն 17 անգամներ, ոեւէ սաղմոսէ աւելի մէջբերուած է եւ կամ ակնարկութիւններ եղած անոր (Մատթ. 3:17, Մարկ. 1:11):

Ասիկա Մեսիական սաղմոս է, այսինքն կ’ակնարկէ Յիսուսին: Միեւնոյն ժամանակ թագաւորական սաղմոս մըն է, կ’ակնարկէ հրեայ թագաւորի թագադրումին եւ կարգ մը ազգերու ըմբոստութեան, յուսալով որ ազատութեան պիտի տիրանան:

Իսրայէլ Աստուծոյ կողմէ կառավարուած էր մարգարէններով եւ դատաւորներով, մինչեւ այն ատեն երբ թագաւոր ուզեցին: Երբ շատ պնդեցին Աստուած կարգադրութիւններ ըրաւ:Սաւուղ չէր նշանակուած որպէսզի գահատոհմ հաստատէ, որովհետեւ թագաւորը գալու էր Յուդայէ (Ծննդ. 49:10), իսկ Սաւուղ Բենիամինի ցեղէն էր: Աստուծոյ ընտրածը Դաւիթն էր, որմէ ալ Մեսիան աշխարհ պիտի գար: Սակայն այս սաղմոսը Դաւիթէն ու անոր յաջորդներէն աւելի անդին կ’երթայ եւ կը խօսի տիեզերական թագաւորութեան մը մասին, որ յաւիտենական է, եւ այս կրնայ իրականանալ միայն Դաւիթի որդիով, Յիսուս Քիրստոսով:

Կարգ մը սաղմոսներ կը տեսնես (114), ոմանք կը զգաս (22) իսկ այս սաղմոսը կը լսես: Չորս ձայներու արձանագրութիւնը կայ այստեղ:

Ա. Դաւադրութիւն – ազգերու ձայնը (1-3)

Դաւիթ երբ հարցումը հարցուց, «ինչո՞ւ», ան չակնկալեց պատասխան, որովհետեւ պատասխան չկայ: Զարմանքի արտայայտութիւն է: Երբ նկատի կ’առնես Աստուծոյ կատարածները ազգերուն, անոնք ինչպէս կրնան ըմբոստանալ ու դաւադրել իրեն: Աստուած հայթայթած է անոնց կենսական պէտքերը, առաջնորդած է տարբեր կերպերով, կենդանի պահած է, փրկիչ մը ղրկած է ներումի եւ յաւիտենական կեանքի համար:

Հակառակ այս բոլորին, Բաբելոնի աշտարակէն սկսեալ (Ծննդ. 11) մինչեւ խաչելութիւն եւ Արմակեդոնի պատերազմը, Աստուածաշունչը կ’արձանագրէ մարդուն յիմար ընբոստութիւնը Ստեղծիչին կամքին դէմ: Թագաւորներ եւ իշխաններ դաւադրութիւններ կ’ընեն, կ’ուզեն կտրել այն կապերը, որոնք Աստուած հաստատած է իրենց լաւութեան, բարիքին համար:

Պատկերը յամառ, գազանացած անասունն է, որ կը փորձէ կապերը կտրել: Բայց փորձերը ի զուր են, որովհետեւ միակ, իրական ազատութիւնը կու գայ ենթարկուելով Աստուծոյ: Ազատութիւն առանց իշխանութեան (մեր օրերու վիճակները) տակնուվրայութիւն է, եւ տակնուվրայութիւնը կը քանդէ:

Ամէն մէկ անձի առաջին պարտականութիւնն է, ոչ թէ գտնել իր ազատութիւնը, այլ գտնել եւ ունենալ իր Տէրը:

Այս ընբոստութիւնն ու դաւադրութիւնը ձեւական եւ երեւակայական բան մը չէ, հապա հակառակիլ է ու դիմադրել Մեսիային, Յիսուս Քրիստոսին: Այս ազգերը մէկ բանի շուրջ կը համաձայնին, «Չենք ուզեր որ անիկա մեր վրայ թագաւորութիւն ընէ» (Ղուկ. 19:14):

Յիսուս ըսաւ թէ աշխարհ Իրեն կ’ատէ եւ հետեւողներուն ալ պիտի ատէ:

Սխալ իշխանութիւնը ոյժով է, իսկ ճշմարիտը արդարութիւնով: Սխալը ապականութիւն, ողբերգութիւն կը ժահէ, իսկ ճշմարիտը, բարի, օրհնեալ արդիւնքներով յղի է: Սխալը անպայման, ուշ կամ կանուխ դատապարտուած է կործանելու, իսկ ճշմարիտը յաղթանակի եւ պատիւի կ’առաջնորդէ:

Բ. Ծաղրանք – Հօր Աստուծոյ ձայնը (4:6)

Երկինքի խաղաղ մթնոլորտը ամբողջութեամբ կը հակասէ երկրի աղմկոտ տեսարանին, որովհետեւ Աստուած ոչ մտահոգուած է եւ ոչ ալ վախցած, մինչ յունաւոր մարդը անխոհեմ գործեր կը կատարէ: Աստուած միայն կը ծիծաղի: Վերջ ի վերջոյ երկրի ամենէն հզօր անձերը խոտի պէս են, որոնք պիտի կտրուին:

Ներկայիս Աստուած Իր շնորհքով կը խօսի ազգերուն հրաւիրելով որպէսզի Իր Որդիին, Յիսուսի վստահին, բայց օրը պիտի գայ, երբ Աստուած բարկութիւնով ու սարսափելի դատաստաններով պիտի խօսի:

Աստուած էր որ Դաւիթի տուաւ գահը Սիօնի մէջ, եւ Աստուած էր յաղթանակներով առաջնորդողը, որպէսզի ան կարենայ Իսրայէլի թշնամիները պարտութեան մատնել: Ասիկա փոքր պատկեր մըն է աւելի մեծ թագադրումի մը:

Աստուած կը յայտարարէ թէ միայն մէկ օրինաւոր թագաւոր կայ եւ այդ Իր Որդին է, որ հիմա փառքի մէջ է: Յիսուս Քրիստոս թէ թագաւոր է եւ թէ քահանայ Մելքիսեթեկի կարգին պէս:

Այսօր Իսրայէլ թագաւոր չունի, բայց երկնային Սիօնի մէջ թագաւորը թագադրուած է: Եթէ կը ձախողինք Յիսուս Քրիստոսը տեսնել այս սաղմոսին մէջ, պատգամը ամբողջութեամբ կը կորսնցնենք: Իր մահը (1-3), յարութիւնը (7), համբարձումը ու փառաւորուիլը (6), Իր վերադարձն ու արդար իշխանութիւնը (8-9):

Գ. Յաղթութիւն – Որդիին Ձայնը (7-9)

Գահակալ Թագաւորը հիմա կը խօսի, կը յայտարարէ ինչ որ Հայրը ըսած է Իրեն «Հրամանը պիտի պատմեմ»: Աստուած կ’իշխէ ստեղծագործութեան վրայ: Ան ոչ կարծիք եւ ոչ ալ քուէ կը փնտռէ: Աստուծոյ հրամանագիրը անսխալական է ու արդար: Հայրը խոստացաւ Որդիին ամբողջական յաղթանակը ազգերուն վրայ:

Հին օրերուն, Մերձաւոր Արեւելքի մէջ, թագաւորները աստուածներու որդիներ կը նկատուէին, բայց Յիսուս Քրիստոս իսկապէս Աստուծոյ Որդի է: Օր մը սատանան առաջարկեց այս պատիւին փոխարէն երկրպագուիլ, բայց Յիսուս մերժեց: Յիսուսի իշխանութիւնը պիտի ըլլայ արդար ու հաստատ, եթէ դիմադրեն ու հակառակին բրուտէ ամանի նման պիտի փշրէ զանոնք:

Յիսուս Աստուած է, Յիսուս թագաւոր է եւ Յիսուս միշտ յաղթական է:

Դ. Առիթը – Սուրբ Հոգիին Ձայնը (10-12)

Աստուծոյ հրամանագիրը, խոստացեալ դատաստանի եւ Որդիին յաղթական թագադրումին լոյսին տակ, մարդոց իմաստուն քայլը կ’ըլլայ, յանձուիլ եւ վստահիլ Քրիստոսին: Ներկայիս Աստուծոյ հոգին կը խօսի մարդկութեան եւ կ’աղաջէ ապաշխարելու եւ Փրկչին դառնալու:

Ուշադիր, Հոգին նախ թագաւորներուն եւ առաջնորդներուն կը խօսի, ապա 12րդ համարով բոլորին: Նախ մեծերուն, որովհետեւ անոնք իրենց կառավարման կերպին համար հաշուետու են Աստուծոյ: Ժողովուրդը Աստուծոյ դէմ է, որովհետեւ առաջնորդները դէմ են:

Ճշմարիտ հաւատացեալներ գիտեն թէ ինչ կը նշանակէ ունենալ վախ եւ ուրախութիւն իրենց սրտերուն մէջ: Տիրոջը սէրը մեղանչական վախը կը հեռացնէ եւ աստուածային վախը կը կատարելագործէ: Նաեւ կը դիմէ սրտին, որպէսզի ենթարկուող սէր եւ նուիրում ունենայ:

Հին օրերուն թագաւորին հաւատարմութիւն ցոյց կու տային համբուրելով անոր ձեռքը կամ երեսը: Պէտք է ուշադիր ըլլալ, այս սիրող Թագաւորը առանց ազդարարութեան, կրնայ բարկանալ ու յայտնել իր սուրբ բարկութիւնը:

Առաջին սաղմոսը կը սկսի երանի-ով եւ երկրորդը կ’եզրակացնէ խոստացեալ երանի-ով, օրհնութիւնով բոլոր անոնց որոնք Որդիին կը վստահին: Այդ խոստումը այսօր ալ տակաւին ի զօրու է:

 

© 2023 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 31,  Թիւ 247

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

«Քրիստոսի հետ խաչը ելայ, եւ ալ կենդանի եմ ոչ թէ ես, հապա Քրիստոս կենդանի է իմ մէջս, բայց ես հիմա մարմինովս կ’ապրիմ, Աստուծոյ Որդւոյն հաւատքովը կ’ապրիմ, որ զիս սիրեց ու Իր անձը ինծի համար մատնեց»: -Գաղ. 2:20

 
Ի՜նչ գեղեցիկ, հոյակապ համար է այս եւ Աստուծոյ ժողովուրդին նախընտրելի համարն է: Ասիկա անձնական վկայութիւնն է, որ Պօղոս առաքեալ ղրկեց Գաղատիոյ եկեղեցիին: Սակայն կ’ուզեմ կարգ մը ճշմարտութիւններ ընդգծել, որոնք քաղուած են այս համարէն: Նոր Կտակարանի մէջ նշուած բազմաթիւ համարներէն, որոնք կը նկարագրեն Քրիստոնէական կեանքը, հաւանաբար այս ամենէն կատարեալն է:

Ահաւասիկ մարդու մը վկայութիւնը որ կ’ըսէ թէ խաչուած է ու մեռած, ինչպէ՞ս կ’ըլլայ: Իսկ յաջորդ բառերով կ’ըսէ թէ կենդանի է: Հարցումը որ կը ծագի, ինչպէ՞ս մարդը մեռած ու կենդանի կ’ըլլայ միեւնոյն ժամանակ: Կարծես թէ այստեղ խորհրդաւոր բան մը կայ: Ինչ լաւ կ’ըլլար եթէ բոլոր Քրիստոնեաներն ալ մեռած ու կենդանի ըլլային միեւնոյն ատեն: Որպէսզի այս հիասքանչ համարին նշանակութիւնը հասկնանք, կ’ուզենք սկսիլ շեշտելով կարգ մը հիմնական ճշմարտութիւններ, որոնք առնչուած են Քրիստոնէական կեանքին հետ:

Ա. Քրիստոնէական կեանքը ամբողջովին նոր կեանք է.— Իսկապէս կարեւոր է հասկնալ այս, որովհետեւ շատերու համար Քրիստոնէական կեանքը հին է, կարկտնուած, նորոգուած եւ բարեկարգուած: Քրիստոնէական կեանքը ամբողջութեամբ նոր է, մեզի տրուած է Սուրբ Հոգիին միջոցով, երբ մենք հաւատացինք Տէր Յիսուս Քրիստոսի փրկագործութեան եւ վերստին ծնունդ ունեցանք: Յովհ. 3:3-ը կ’ըսէ, «Եթէ մարդ մը նորէն չծնանի, չկրնար Աստուծոյ թագաւորութիւնը տեսնել»: Սուրբ Հոգւոյն գերբնական գործով մենք կ’ըլլանք իրական, ճշմարիտ Քրիստոնեաներ, Աստուծոյ կեանքը մուտք կը գործէ մեր մէջ:
Մեր համարով Առաքեալը կը խօսի իր հին կեանքին մասին, եւ ապա կը տեղեկացնէ նոր կեանքի մը մասին որ ստացած է: Ան կ’ակնարկէ Սօղոսի հին կեանքին, երբ ինք առանց Քրիստոսի էր: Բ. Կորնթ. 5:17-ը կ’ըսէ, «Եթէ մէկը Քրիստոսի մէջ է, անիկա նոր ստեղծուած մըն է, հիները անցան եւ ամէն բան նոր եղաւ»:

Բ. Քրիստոնէական կեանքը մարմինի մէջ ապրուած կեանքն է.—
Դուն եւ ես Քրիստոնէական կեանքը ո՞ւր պիտի ապրինք, եթէ ոչ Աստուծոյ տուած մեղանչական մարմինին մէջ: Ի՜նչ հիասքանչ բան է, երբ նոյն ծիրին մէջ Ադամ մեղանչեց եւ վերջին Ադամը, Տէր Յիսուս Քրիստոս կատարելապէս յաղթեց:
Մենք Քրիստոնէական կեանքը չենք ապրիր ամպերու վրայ, ոչ ալ երկինքի մէջ, ոչ ալ վանքի մը պատերէն ներս, հապա աշխարհի մէջ մեր երկրաւոր մարմիններուն մէջ:

Գ. Քրիստոնէական կեանքը ներկայ յաղթանակի կեանքն է.—
Չենք կրնար Գաղատացիս 2:20-ը կարդալ առանց նկատելու յաղթանակի վիթխարի վստահութիւնը: Կարդալով կը նկատենք հակասութեան զօրութիւնը ամէն մէկ բառի մէջ, երբ Առաքեալը մեզի կը ներկայացնէ մէկ կողմէ հին մեղանչական, ձախող կեանքը եւ միւս կողմէ, նոր յաղթական կեանքը: Քրիստոնէական կեանքը ոչ միայն Աստուծոյ կողմէ տրուած նոր կեանք է մարմինի մէջ, այլ յաղթական, գոհացնող եւ զԱստուած փառաւորող կեանքն է:
Չեմ գիտեր թէ դուն այս յաղթական կեանքը կը վայելե՞ս, կամ տակաւին հաւատքով պէտք է մտնես ծիրէն ներս եւ վայելես ամբողջական Քրիստոնէական կեանքը:

Դ. Քրիստոնէական կեանքը հաւատքի կեանք է.— Քրիստոնէական կեանքը ընելու կեանք չէ: Որոշապէս կը լսեմ մէկը որ կ’ըսէ, «Ճիշտ այդ է խնդիրը, այդ է իմ դժուարութիւնս, իմ դժուարութիւնս հաւատքն է»: Իրականութեան մէջ քու դժուարութիւնդ հաւատքը չէ այլ անհաւատութիւնն է: Մենք միշտ ձեւով մը հաւատքը կը գործածենք: Երբ ճամբորդութիւն մը կը ծրագրենք եւ օդանաւի տոմս մը կը գնենք, նախքան օդանաւ նստիլը կը հաւատանք որ օդանաւ մը պիտի ըլլայ եւ ապա մեզի տուն բերելու համար ուրիշ օդանաւ մը պիտի ըլլայ: Ժողովարան հաւատքով կ’երթանք, որոշ ժամանակ պաշտամունքը պիտի սկսի, նաեւ աթոռն ու նստարանը մեր ծանրութիւնը պիտի կրեն:

Այս բնաբան համարը մեզի կ’ըսէ թէ Քրիստոնէական կեանքը, հաւատքի կեանք է:

Ի՞նչ բանը կամ ո՞վ է մեր հաւատքին առարկան, անկասկած Աստուծոյ Որդին է: Հետեւաբար Քրիստոսնէական կեանքը հաւատքի կեանքն է հաստատուած Աստուծոյ Որդիին վրայ: Հիմա նկատենք այն երեք ճշմարտութիւնները, որոնք Աստուած կ’ըսէ: Ճշմարիտ Քրիստոնեան այս երեք հիմնական ճշմարտութիւններուն կը հաւատայ:

Յիսուս Իր կեանքը ինծի համար տուաւ.- Ասիկա փառաւոր ճշմարտութիւն է: Գողգոթայի խաչին վրայ երբ մեռաւ, Իր անձը մեզի համար տուաւ, որպէսզի մենք չմեռնինք:
Յիսուս իմ կեանքս ինծմէ առաւ.- Աստուծոյ ծրագիրով երբ Որդին մեռաւ, ոչ միայն Իր անձը ինծի համար տուաւ, նաեւ իմ կեանքս ինձմէ առաւ, իմ հին անձնասէր, մեղանչական կեանքս:
Յիսուս Իր կեանքը կ’ապրի իմ մէջս.- «Քրիստոս կ’ապրի իմ մէջս»: Պարզօրէն ո՞վ է Քրիստոնեան: Քրիստոնեան Քրիստոսի մէջ ըլլալն է: Ուրեմն ի՞նչ ընելու ենք, պէտք է հաւատալ Աստուծոյ ըսածին, թէեւ կրնանք ամբողջութեամբ չհասկնալ, բայց ո՞վ կրնայ հասկնալ:
Աստուած կ’ըսպասէ որպէսզի մենք ըսենք, «Ով Աստուած, ինչ որ կ’ըսես կը հաւատամ»:

Թող Ամենակարողը բոլորս վայրկեանէ վայրկեան եւ օրէ օր առաջնորդէ, որպէսզի փորձառաբար հասկնանք Քրիստոնէական կեանքի փառաւոր ուղեգիծը:

 

© 2022 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 30,  Թիւ 246

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Սիրելի Տիգրան եղբայր,

Սիրով եւ շնորհակալութեամբ ստացած ենք Անսահման Օրհնութիւն վերտարութեամբ մակագրուած գիրքդ: Արդէն Ռօզէթն ու ես սկսած ենք փոխն ի փոխ կարդալ զայն:

Սոյն հատորը արտաքնապէս գեղեցիկ է եւ քաշողական: Իսկ ներքնապէս, իր բովանդակութեամբ ալ խորիմաստ եւ օգտաշատ գիրք մըն է: Թէեւ ամբողջ գիրքը կարդալու առիթը չունեցայ, բայց կարդացած յօդուածներս օգտակար եւ օրհնաբեր գտայ:  Ռօզէթն ու ես մեծապէս կը գնահատենք տարած աշխատանքդ: Հովուական բազմազբաղ գործերուդ կողքին, գիրք գրել եւ հրատարակել թէ’Ատուածահաճոյ ու ազգաշէն ծառայութիւն մըն է: Վարձքդ կատար, գրիչդ դալար:

Տիրաւանդ սիրով եւ եղբայրաբար,
Վահան Յ. Թութիկեան


Rev. Dr. Vahan H. Tootikian is the Minister Emeritus of the Armenian Congregational Church of Greater Detroit and the Executive Director of the Armenian Evangelical World Council.

A book dedication service was held on Saturday evening, November 19, 2022 at Armenian Evangelical Brethren Church (AEBC) to celebrate the publication of Rev. Dikran Shanlian’s latest book, Անսահման Օրհնութիւն (Boundless Blessing). The Church Council published this latest volume in commemoration of “Pari Lour” Newsletter’s 30th Anniversary. The evening began in the AEBC sanctuary with welcoming words and a prayer by Rev. Joseph Matossian. Sevag Shanlian then gave an overview of the 30 years of the “Pari Lour” publication, paying special tribute to Dan Doctorian who printed the newsletter for many years, as well as Pastor Shanlian’s first book in 2000.

The book was presented in depth by Linda Meguerditchian, Ph.D. After which, Liza Jiguerian Manoyan, the editor, read a passage from the book. Then Mr. Mike Youssefian was invited to the podium to share reflections on the new publication. He praised the work of the author and stressed the necessity to read this book and benefit from its spiritual truths, making special emphasis on the need to preserve and utilize the Armenian language. He then led a prayer of dedication with Rev. Shanlian at the podium. After some words of thanks by the author himself, the Minister to the AEUNA, Rev. Hendrik Shanazarian, gave a few remarks about Pastor Shanlian’s work and concluded with the benediction. The program also included two solos sung by Anna Stefanidi. A beautiful table spread was prepared by the ladies of the church during the refreshment hour in the social hall. Copies of Rev. Shanlian’s books were available for purchase and many had their books signed by the author. We praise God for seeing this project to its completion and pray that it would be a blessing to many. The book project has been sponsored by Mr. & Mrs. Harout and Maral Hagopian of West Hills, CA.

GLENDALE – Armenian Evangelical Brethren Church (AEBC) announces the publication of Rev. Dikran Shanlian’s latest book, Boundless Blessing (Անսահման Օրհնութիւն – Ansahman Orhnutiun).  

On the occasion of the 30th Anniversary of the “Pari Lour” newsletter, for which Rev. Shanlian has written spiritual articles over the years, the Church Council is pleased to publish a collection of 60 of his writings in commemoration of this milestone. The book publishing has been sponsored by Mr. & Mrs. Harout and Maral Hagopian of West Hills, Calif.

A book dedication (kinetson) and reception event will be held on Saturday evening, November 19, 2022 starting at 7 pm. The dedication service will take place inside the AEBC Sanctuary with a reception in the Social Hall afterwards, where copies of Rev. Shanlian’s books will be available.

Ansahman Orhnutiun is now available through the author’s website at DikranShanlian.com (with fulfillment by Barnes & Noble). Additionally, the author’s previous books have been republished in new editions. Nor Jampah Me (A New Road) and Kachalerveh (Be Encouraged) are both now available in paperback and hardcover through the author’s website.

Rev. Shanlian has pastored Armenian Evangelical Brethren Church for over 35 years. He is an avid gardener and enjoys reading and writing in his spare time. He currently serves on the board of Pacific Church Network, a partnership of many ethnically and culturally diverse churches who work together to strengthen and establish churches to influence their world with the gospel of Jesus Christ.

Armenian Evangelical Brethren Church celebrates its 97th anniversary this year as well as 15 years in the city of Glendale.

 

###

 

For more information, visit AEBCGlendale.org or call the church office (818) 507-7400.

GLENDALE – On Oct. 23, 2022 members and friends of Armenian Evangelical Brethren Church gathered at Phoenicia Restaurant Banquet Hall to celebrate 97 years of ministry. Master and Mistress of Ceremonies for the evening were Mr. Karo Galajian, Esq. and Ms. Arax Shanlian. Mayor of Glendale, Mr. Ardashes Kassakhian welcomed the attendees to Glendale and reflected on the theme of hope for the evening. He then presented Rev. Dikran Shanlian and Mr. George Chouchanian (AEBC Council member) with a commendation from the City of Glendale. The mayor then presented an additional commendation to Rev. Shanlian on the occasion of his birthday, for over 35 years of pastoring AEBC, and congratulating his lates book, “Boundless Blessing”. Rev. Vatche Ekmekjian (Armenian Brotherhood Bible Church, Pasadena) delivered the invocation.

The evening included greetings from the Pacific Church Network. Rev. Dr. Jim Smith (PCN Director) spoke about the mission of PCN of establishing and equipping churches and noted how Rev. Shanlian has served on the PCN board over the years. Musical performances for the evening included worship songs by Mr. Garo Sulahian and Mrs. Anna Stefanidi. Recitation of Psalms were given by Bedik Mardikian and a heartfelt recitation of Vahan Tekeyan’s “Yegeghetsin Haygagan” by Linda Meguerdidtchian.

A warm and poignant moment in the evening was when Arax Shanlian shared several points of reflection about her father, Pastor Shanlian, making note of lessons she has learned from him and the priorities and values he has instilled in her. The crowd rose to sing “Happy Birthday” as Rev. Shanlian made his way forward to cut the birthday cake.

Rev. Dr. Jason Matossian (Mount Ararat Bible Church) spoke on the theme of the evening, “Rejoicing in Hope” based on Romans 5:1-2. He recalled ministers in the life of AEBC who have preached the gospel with clarity and faithfulness. He emphasized the priority of the preaching of the gospel and encouraged the church to be ready for the future—whether local churches see great revival or circumstances change and the church goes underground—our focus continues to be on Christ.

Near the conclusion of the evening everyone was treated to a stunning rendition of The Prayer performed in both English and Italian by Anna Stefanidi and Yervant Keshishian.

In his closing remarks, Rev. Shanlian thanked everyone for their attendance and support.  In reflecting on 97 years he stressed that the passage of years can be meaningless without a clear focus on our mission of knowing Christ and making Him known. He encouraged everyone to do their very best for Christ. He also recognized all those present who were born in October and promised each one a small gift on their way home later that evening. Rev. Joseph Matossian concluded the evening with a benediction.

We were pleased to have clergy from the community, Rev. John Melkonian, Rev. Soghomon Kilaghbian, Pastor EdPaul Cuenco (PCN) and most notably our dear pastor from Utah, Pastor Gevork Paronyan in attendance.

Within the restlessness of society, the child of God has a hope, a blessed hope. Jesus has given us new life and a future with God in heaven—-this gives us cause to rejoice! Receive Jesus Christ today and rejoice in this blessed hope of the church.

Բ. Կորնթ. 5:14-21

  Ինչպէս կը տեսնենք մեր անձերը, այդ կ’որողէ մեր ապրելլակերպը եւ ինչ յարաբերութիւն կ’ունենանք ուրիշներու հետ նաեւ ինչպէս կը կատարենք մեր պատասխանատուութիւնները:

Կորնթոսի եկեղեցիին ուղղուած վերոյիշեալ բաժինը, կը նկարագրէ Աստուծոյ, մեզի տուած պարտականութիւնը, թերեւս շատ քիչեր տեղեակ են ասոր:

Անգամ մը որ գիտակցինք, այդ պիտի ազդէ մեր խորհածին, զգացածին ու ժամանակին, նաեւ թէ ինչպիսի կապ ու առնչութիւն կ’ունենանք ուրիշներու հետ եւ ինչ յարաբերութիւն կ’ունենանք Աստուծոյ հետ:

Եթէ հարցնեմ քեզի, «Ո՞վ ես դուն», գուցէ առանց վարանումի ըսես, «Ես հայ քրիստոնեայ եմ, Աստուծոյ զաւակ եմ, ես սուրբ եմ», կամ ասոր նման բան մը:

Արդեօք, տեղեա՞կ ես, Աստուածաշունչը կ’ըսէ, թէ Աստուած նշանակած է քեզ ու տուած է, դեսպան ըլլալու պատասխանտուութիւնը: Երբ Պօղոս Առաքեալ, կը խօսի այս նիւթով, ան, ոչ միայն կ’ակնարկէ իր եւ գործակիցներուն, նաեւ մեզի:

Դեսպանը, կ’ապրի օտար երկրի մը մէջ, եւ կանչուած է խօսելու Իր երկրին անունով: Ան ունի ապրելակերպ մը որ կը տարբերի ուրիշներէն, եւ յաճախ, իր երկրի պատիւը իր ուսերուն դրուած է:

Հիմա, լաւ կ’ըլլայ որ այս դիրքը բաղդատես, որպէս Քրիստոնեայ, քու դիրքիդ հետ:

Աստուածաշունչը կը յայտնէ, որ մենք, այս աշխարհի մէջ օտարներ ու պանդուխտներ ենք, որովհետեւ մեր քաղաքացիութիւնը երկինքն է: Մեր խօսակցութիւնն ու ապրելակերպը պէտք չէ նմանի, մեր շուրջը եղողներուն: Մենք, Աստուծոյ թագաւորութեան խօսնակներն ենք, որովհետեւ Յիսուս մեզ փրկած է Իր արիւնով:

Պահ մը խորհինք, ի՞նչ պիտի ըլլար մեր դիրքը, եթէ նախագահը, հեռաձայնելով խնդրէր, որ այսօր իսկ մայրաքաղաք երթանք, պարտականութիւն մը ունի մեզի համար: Ի՞նչ կ’ըլլայ մեր պատասխանը, «Նախագահը հրաւիրեց, բայց մենք խանդավառ չենք»:

Անշուշտ ո՛չ, ահա կը ղրկուինք այս երկիրը ներկայացնելու Իրեն եւ իշխանութեամբ խօսելու:

Այն օրը, երբ ընդունեցինք Տէր Յիսուսը, որպէս մեր փրկիչն ու տէրը, ունեցանք պատասխանատուութիւնը, ըլլալու Իր դեսպանը, այն շրջանակին մէջ, ուր կը բնակինք, ուստի կ’ակնկալուի մեզմէ, տարբեր խօսիլ եւ տարբեր գործել: Գիտակցելով, որ երկիրը մեր վերջնական նպատակակէտը չէ, հապա մերը՝ երկինքն է:

Մենք, նշանակուած դեսպաններ ենք ու կը ներկայացնենք թագաւորներու Թագաւորին՝ Տէր Յիսուսին, եւ ասիկա բնաւ ուզելու կամ չուզելու խնդիր չէ:

Հիմա կ’ուզեմ բաժնեկցիլ  երկու իրողութիւններ, որոնք կապուած են այս պարտականութեան հետ:

Ա. Աստուածոյ մեզի յանձնած պատգամը, հաշտութեան պատգամ է.—

Օրինակի համար, զոյց մը կայ, որ ամուսնալուծուած է, հաշտութիւն, կը նշանակէ, անձի մը օգնութեամբ, այս զոյգը իրենց մտքերն ու դիրքաւորումները կը փոխեն, եւ անգամ մը եւս կը սկսին ապրիլ, մտերմիկ, ջերմ ու սիրալիր յարբերութեամբ մը:

Այս հաշտութեան պատգամը, Պօղոս առաքեալի կողմէ նկարագրուած է Բ. Կորնթ. 5:17-ի մէջ, «Ուրեմն եթէ մէկը Քրիստոսի մէջ է, ան նոր ստեղծուած մըն է, հիները անցան եւ ահա ամէն բան նոր եղաւ»:

Հաշտութեան պատգամը, նոր սկիզբ մը ունենալու, յոյսի պատգամն է: Հոգ չէ թէ, ով ես եւ ինչ վիճակի մէջ կը գիտնուիս, պատգամը, որ Աստուած տուած է ամէն մարդու, հաշտութեան պատգամն է:

Այս յոյսի եւ հաշտութեան պատգամը ուրիշներու հասցնելու պարտականութիւնը Աստուած մեզի, հաւատացեալներուս յանձնած է:

Բ. Այս պատգամը նոր յարաբերութիւններու պատգամ է.—

Աստուած, առաջին քայլը առած է, որովհետեւ մարդը չէ որ ինքզինք կը հաշտեցնէ Աստուծոյ հետ: Աստուած Իր Որդիին անձովը աշխարհ եկաւ, ապրեցաւ մեր մէջ, խաչին գնաց, կրելով մեր մեղքերը: Յիսուս Քրիստոս Աստուծոյ հաշտութեան կերպն է:

Աստուած կը հասնի մարդոց, որոնք կոտրուած ու յուսահատ կեանքեր ունին, եւ անոնց կը բերէ ուղիղ յարաբերութեան մէջ, Իր հետ եւ ուրիշներու հետ: Ան անցեալը կը հեռացնէ, ու Հօր Աստուծոյ հետ, կը բերէ գեղեցիկ եւ մտերմիկ յարաբերութիւն մը:

Այս պատգամը, մեզի յանձնած է, հետեւաբար մենք՝ դեսպաններ ենք:

Պահ մը խորիր, արդեօ՞ք աշխարհի մէջ կայ պատգամ մը, որ կը փոխէ մարդուն, անշուշտ ոչ, սակայն որպէս հաւատացեալ, քու տուած պատգամդ՝ կը փոխէ: Առաքեալը, որպէս յանձնարարութիւն, այս պատգամը Աստուածոյ կողմէ ունէր: Ի՞նչ ըրաւ: Ան աղաջեց մարդոց, որ Աստուծոյ հետ հաշտուին: Իսկ մենք ի՞նչ կ’ընենք:

Այսօր սերունդներ կը մեծնան առանց Յիսուսի, առանց Աստուծոյ ճանչնալու, հեթանոս սերունդ մը կը մեծցնենք ու եթէ այսպէս շարունակուի կ’ունենանք հեթանոս երկիր ու հեթանոս ազգ, որովհետեւ լուռ կեցանք եւ մեր պաշտօնը չկատարացինք: Ոչ միայն հաշտութեան պատգամ ունինք, այլ նաեւ հաշտութեան ծառայութիւն մը:

Ծառայութիւնը ծառայի հետ կապուած է: Ի՞նչ կ’ընէ ծառան, կը ծառայէ: Հաւատացեալներ, տարբեր դերեր ունին, բայց մէկ բան հասարակաց է, բոլորս ալ ծառաներ ենք:

Ամենէն ուրախ անձերը, որոնց ճանչցած եմ, Աստուծոյ ծառայողներն են:

Աստուած, այս դժուարին գործը կատարելու համար, Սուրբ Հոգիին զօրութիւնը կո տայ: Ուրեմն պատգամը, զօրութիւնը եւ ծառայութիւնը ունինք: Ի՞նչ է քու մղիչ ոյժդ, այս հաշտութեան ծառայութեան մէջ:

Հիմա, հաճիս կարդայ վերոյիշեալ ութը համարները (Բ. Կորնթ. 5:14-21) եւ նուիրուէ կատարելու, Աստուծոյ քեզի տուած պարտականութիւնը, որպէս հաւատացեալ, որպէս դեսպան, եւ կատարէ զայն Հոգիին զօրութեամբ:

 

© 2022 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 30,  Թիւ 245

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

After a two-year hiatus, we were glad to open our doors again for a full 5-day VBS! Monumental VBS was a celebration of God’s love. Against a backdrop of the American Southwest, kids were introduced to Bible verses, Bible Points and unique Bible Buddies each day. Our stage was transformed with hand-made cactus decorations and our Bible room featured a story on the life of Joseph each day.

As part of the missions component, kids raised money to sponsor two kids for a whole year through the AMAA Orphan & Childcare program.

We are grateful to all of our volunteer staff, and to our first-time VBS director, Anna Stefanidi, for making Monumental truly memorable for kids and families.

Եբր. 11:1-3, 8-10

Հաւատքը շատ քիչ կապ ունի, նոյնիսկ կապ չունի յստակ, որոշ եւ տեսանելի բաներու հետ: Սակայն այս չէ մօտեցումը մերօրեայ շատ մը կրօններուն եւ հաւատացեալներուն: Այսուհանդերձ այդ հիմնական ճշմարտութիւն է, որուն վրայ Եբրայեցիներու նամակին համարները հիմնուած են: Հաւատքը որոշ, յստակ եւ երեւելի բաներու հետ առնչութիւն չունի: Թերեւս կը փափաքինք որ տարբեր ըլլայ, բայց չէ:

Ոմանք կը փափաքին այս նիւթին տարբեր, պարզուած եւ դիւրին մօտեցում ունենալ:

Հաւատքը այդպէս չէր Աբրահամի պարագային: Ահա մեծ մարդ մը, բայց տակաւին հօրը ընտանիքին հետ, հօրը տան մէջ:

Աբրահամ ընտանիքին Ուր-էն Խառան երթալուն մէջ բաժին ունեցաւ: Իր հայրը Թարա շարունակեց ամբողջ ընտանիքին որոշումներու պատասխանատւութիւնը կրել: Թէեւ Աստուած անծանօթ չէր Աբրահամի, բայց զարմացաւ երբ Ան տեղեկացուց իրեն թէ փոփոխութիւն մը պիտի ըլլայ, եւ քիչ ժամանակ ետք ուրիշ փոփոխութիւն մը: Աստուած ըսաւ «Քու երկրէդ եւ քու ազգականներէդ ու քու հօրդ տունէն գնա այն երկիրը՝ զոր ես քեզի պիտի ցուցնեմ: Թարա Խառանէն աւելի անդին պիտի չերթար, սակայն Աբրահամ իր կնկան հետ պատրաստ էր երթալու:

Թարա հաւանաբար հարցուց «Բայց ո՞ւր պիտի երթաս», «Աստուած ցոյց պիտի տայ» խեղդուած ձայնով մը պատասխանեց Աբրահամ, անոր որ ընտանիքին մէջ գլխաւոր որոշումներ առնողն էր, նոյնիսկ հոգեւոր որոշումները:

Արդեօք կ’ըզգա՞ս խօսակցութեան ծանրութիւնը, երբ Աբրահամ հաստատակամ էր, հակառակ անորոշութիւններուն, Աստուած իսկապէս խօսած էր: Աստուած իրապէս խօսած էր, յիշեցնելով հնազանդութեան օրհնութիւնները, անոնցմէ մէկը՝ աւելի մեծ օրհնութիւն իրեն եւ իր ընտանիքին: Եւ Աբրահամ Խառանէն հեռացաւ առանց գիտնալու թէ ո՞ւր կ’երթայ:

Ինչո՞ւ, ինչո՞ւ կամեցաւ այսպիսի քայլ մը առնել, երբ եօթանասունհինգ տարեկան էր: Շատ բան չունէր, կինը, Ղովտը, քանի մը ծառաներ եւ քիչ մըն ալ ապրանք: Կարծես ուրիշներ ալ ներշնչուած ու համոզուած իրենց հետ ճամբայ ելան, դրդապատճառը Աբրահամի հաւատքն էր:

Ըստ Եբրայեցիներու նամակին Աբրահամ հաւատքի պատմութեան մէջ կեդրոնական անձնաւորութիւն մըն է: Ան վտանգեց իր կեանքը, իր ընտանիքին կեանքը եւ վստահ չէր թէ ինչո՞ւ: Հակառակ այս ապացոյցին շատ մը աստուածաբանութեան հեղինակներ իրեն օրինակելի կը նկատեն: Կրնանք նայիլ իրեն որ հաւատքի կեանք մը ցոյց կու տայ, այդ հաստատուած չէ տեսանելի, որոշ եւ յստակ երեւոյթներու վրայ:

Մենք կ’ուզենք ամէն տեսակի անորոշութիւններ մեր կեանքերէն վերցուին, նամանաւանդ երբ դրամական ներդրում մը կը կատարենք, շահագործութեան դնելով գումար մը, չենք ուզեր վտանգուած ըլլայ այլ ապահովութիւն կը փնտռենք:

Աբրահամ վստահ չէր թէ ինչո՞ւ եւ յստակօրէն չէր գիտեր թէ ո՞ւր պիտի երթայ, բայց Աստուծոյ իրեն հետ ըլլալու մղիչ վստահութիւնը ունէր: Երբ կը շարժինք Աստուծոյ կամքով կ’ունենանք Իր առաջնորդութիւնը, որովհետեւ խոստացած է մեզի հետ երթալ, ըլլալու մեզի հետ, օրհնելու մեզ եւ մեր միջոցով օրհնելու ուրիշները: Աստուած միայն մէկ բան չի խոստանար, այդ ալ մանրամասնութիւններու ցանկը, պարզապէս վնասն ու վտանգը նուազեցնելու համար:

Որպէս հաւատքի անձեր, բոլորս ալ շարունակ պէտք ունինք հաւատքի քայլեր առնելու: Մենք հաւատքով կը քալենք, դիւրին չէ ու հասկնալն ալ յստակ չէ: Հետեւելով Աբրահամի առաջնորդութեան, ահա այս խումբը հասաւ Քանան: Ինչո՞ւ հոս, Աբրահամ չէր գիտեր, սակայն մղիչ վստահութիւնը ունեցաւ թէ այս է շիտակ վայրը: «Աբրահամ այս երկրէն մինչեւ Սիւքէմի տեղը մինչեւ Մօրէի կաղնին անցաւ…» Ծննդոց 12:6:

Կարդալով այս համարը «երկրէն մինչեւ Սիւքէմ», արդեօք որքա՞ն ժամանակ առաւ…եւ դժուարութի՞ւնը եւ շփոթութի՞ւնը, երբ օրէ օր յստակ ու վստահ ուղղութիւն չկար:

Երբեմն մենք ալ նման ապրումներու մէջ կ’ըլլանք երբ հաւատքի քայլ կ’առնենք, կը քալենք ու կը քալենք ուղղութեան մը վրայ, պարզապէս ունենալով մղիչ առաջնորդութիւն մը: Օրեր, շաբաթներ ու ամիսներ կ’անցնին, յստակ, հաստատ, որոշ ու բացայայտ բան մը չկայ, միայն հաւատքդ օգնած է քեզի երթալու, եւ Աստուծոյ վստահելով երթը շարունակելու:

Եբրայեցիներու նամակին հեղինակը կը յիշեցնէ մեզի թէ Աբրահամ Քանանու երկրին մէջ ապրեցաւ որպէս «պանդուխտ»: Դիւրին բան չկայ, ոչ ալ վարձատրութիւն կայ, Աստուած առաջնորդած է, որպէսզի Քանանու երկիրը Աբրահամի սերունդներուն ըլլայ:

Աբրահամ, որպէս հաւատքի մարդ, յայտնաբերեց որ հաւատքի գնահատականը անմիջապէս պիտի չունենայ: Անշուշտ ժառանգութեան խոստումը բլուրին վրայ հանգստաւէր պալատ մը չէ եւ ոչ ալ ոսկի փողոցներ, նոյնիսկ պիտի չլսէ «ապրիս բարի ու հաւատարիմ ծառաս» խօսքը:

Եթէ միայն կերդրոնանանք վերջնական գնահատանքին, անպայման պիտի կորսնցնենք կեանքի նուէրները եւ հաւատքը որ մեզի հոն կը հասցնէ:

Աբրահամ յայտնաբերեց հաւատքի գլխաւոր գնահատականը, Աստուծոյ հետ քալել է ամբողջ ճամբու ընթացքին, իր բոլոր մարտահրաւէրներով, յուսահատական պահերով եւ ձախողութիւններով: Հաւատքով քալելը ինքնին վարձատրութիւն է : Առօրեայ քալուածքով կ’ունենանք պատեհութիւնը ճանչնալու Իրեն եւ հասկնալու Իր ներկայութեան զօրութիւնը:

Որովհետեւ ամբողջական, մանրամասն ուղղութիւններու ցանկ մը չէ տրուած, երբ ձեռնարկած ենք այս հաւատքի ճամբորդութեան, այդ իսկ պատճառով շարունակաբար Աստուածոյ հետ հաղորդակցութեան մէջ կը մնանք:

Արդար ըլլալու համար, ըսենք թէ միայն երկու սերունդներ ետք կը բացայայտուի Աբրահամի շիտակ քայլ առնելը:

Հաւատքը յստակօրէն անձնական է, բան մը չէ որ ուրիշներ որոշում կը կայացնեն մեզի համար: Մենք ենք մեր ընտրութիւններով, Աստուծոյ առջեւ պիտի որոշենք եւ ապրինք մեր ընտրութեան հետեւանքներով կամ արդիւնքներով:

Հաւատքով ապրելու համար պէտք է գիտակցիլ թէ Աստուծոյ ժողովուրդը, հաւատքի ժողովուրդ է, միշտ պանդխտական, օտարական կեանք մը ունի. երբեմն կ’օրհնուի յիշեցնելով Աստուծոյ ներկայութիւնն ու առաջնորդութիւնը, բայց միշտ օտարներ են, կըսպասեն խոստումներու վերջնական կատարումին:

Աբրահամ շարունակեց երթալ, նաեւ մենք, հաւատքի ժողովուրդը կը շարժի, նստիլ չկայ, որովհետեւ Աստուած տակաւին կը խօսի եւ կը ղրկէ: Վայրեր կան ուր Իր անունով հոգիներու պէտք է հասնինք, խօսինք ու դպչինք:

Մինչ կ’անցնինք փառք կու տանք, որովհետեւ հաւատք ունինք, ինչպէս Աբրահամ ունեցաւ, օր մը բոլորիս համար խճանկարի քարերը սքանչելի կերպով միատեղ պիտի քան, երբ հաւատքի ճամբորդութեան մէջ մեր բաժինը կ’ունենանք:

 

© 2022 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 30,  Թիւ 244

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

On the evening of May 21st, AEBC hosted our very first Candlelight Concert. The sanctuary stage and aisles were adorned with flickering battery-operated candles while the overhead lights projected a blue glow to mimic and outdoor evening feeling.

The evening featured solo vocal selections by Anna Stefanidi and violin performances by Anna Yeghiazaryan.

The reception was held in the social hall afterwards with many delectable desserts and finger foods for guests to enjoy. Proceeds from this concert went towards the VBS program.